Peter Gysbrechts: Groeiend aantal wanbetalers zorgverzekering onder controle houden!

 

In antwoord op een schriftelijke vraag van vlaams volksvertegenwoordiger Peter Gysbrechts, liet minister Vandeurzen weten dat in 2011 232.531 personen hun bijdrage aan de zorgverzekering niet betaald hebben.  Het aantal wanbetalers, zij die drie bijdragen niet betaald hebben en een boete krijgen, is gestegen van 11.804 personen in 2009 naar 15.811 in 2011.

 

Peter Gysbrechts:”De Vlaamse zorgverzekering is een nuttig instrument en een zinvolle bijdrage om de niet –medische kosten van mensen die zwaar zorgbehoevend zijn betaalbaar te houden.  Al van bij de start van de zorgverzekering werd gewaarschuwd om de budgettaire impact van dergelijke maatregel goed op te volgen.” 

 

Het aantal dossiers stijgt jaarlijks en dus ook de financiële impact wordt elk jaar groter.  In 2011 betaalden 94,94 % van de aangesloten hun bijdrage.  In 2009 was dat nog 95,37 %

 

Peter Gysbrechts:”Dit systeem is enkel betaalbaar als zoveel mogelijk Vlamingen bijdragen aan die zorgverzekering.  Dat niet iedereen kan of wil betalen is soms ook begrijpbaar.  In de private sector staat voor meer dan 2 miljard aan wanbetalingen open, een absoluut record.  De middenklasse krijgt het steeds moeilijker om de eindjes aan elkaar te knopen en stelt prioriteiten in haar betalingen.  We moeten voorzichtig zijn in het sociaal beschermen van onze burgers.  We mogen de draagkracht en de koopkracht van de Vlaamse gezinnen niet onder druk zetten door teveel van het goede te willen.  Tegelijkertijd moeten we meer werk maken van diegenen die willen niet bijdragen aan dit systeem.  Dat hoeft niet altijd een straf te zijn.  Veel Vlamingen weten eigenlijk niet waar de zorgverzekering voor dient.  Meestal komt het besef pas wanneer men zelf als aanvrager in contact komt met de niet-medische kosten als men zorgbehoevend is.”

 

Organisatie van internationale wedstrijden beter opvolgen en ondersteunen

op 30 november 2010 kreeg Antwerpen uit handen van de ‘European Capital of Sports Association’, een beetje onverwacht, de titel van sporthoofdstad van Europa voor 2012. Antwerpen moest in 2011 de duimen leggen tegen Valencia, maar de jury was blijkbaar zo onder de indruk van het Antwerpse dossier, dat ze niet alleen de winnaar van 2011 bekendmaakte, maar ineens Antwerpen als sporthoofdstad van Europa voor 2012 bekroonde.

Dat Antwerps dossier begint er vandaag toch iets minder rooskleurig uit te zien. Uit de annulering van het EK zwemmen blijkt dat er toch iets grondig fout is gelopen. Als meer dan 400.000 euro plots niet meer beschikbaar is, is dat fataal voor een project. Maar waaraan ligt dat: aan het project, aan de organisatoren of aan de rol die de overheid hier wel – of misschien nog correcter – niet speelt? Ongetwijfeld zal iedereen een stuk verantwoordelijkheid hebben in dit dossier. Een EK zwemmen organiseren in een stad dat geen vijftigmeterzwembad heeft en bovendien geen deftig tweede oefenbad in de buurt, lijkt mij sowieso al een groot risico en is misschien niet de beste keuze. Men maakt het zichzelf dan al bijzonder moeilijk. Aan de andere kant vind ik dat de stad Antwerpen na de berichtgeving over de financiële problemen zich vrij afstandelijk heeft opgesteld. Van een stad met de titel van sporthoofdstad van Europa, had ik toch een andere houding verwacht, maar dit is natuurlijk geen rechtstreekse vraag aan u, minister.

Mijn grootste vrees is dat het hier niet stopt en dat er een structureel probleem is in de manier waarop wij grote sportevenementen aantrekken en organiseren. In 2013 zullen de World Outgames in Antwerpen plaatsvinden. Dergelijke organisatie vraagt een budget van ongeveer 10 miljoen euro. Men rekende op 4 miljoen euro van de overheid, maar in de realiteit kon men tot voor kort rekenen op 600.000 euro van overheidswege, waarvan 500.000 euro van verschillende Vlaamse departementen.

De raad van bestuur van de World Outgames is door allerlei strubbelingen en financiële problemen al door elkaar geschud. En opnieuw stelt de stad Antwerpen zich heel afstandelijk op in dit dossier. Ze voorziet in materiële en logistieke hulp, op voorwaarde dat het evenement plaatsvindt. Maar daar stopt het dan ook. Ik moet u niet vertellen dat het onmogelijk is om een evenement van 10 miljoen euro rond te krijgen met 600.000 euro.

Kortom, we zijn goed in het aantrekken van evenementen, maar er schort blijkbaar iets in de manier waarop we ze uitvoeren. Wat dat betreft, is het niet plaatsvinden niet alleen een smet op het blazoen van de stad Antwerpen als sporthoofdstad, maar ook, onrechtstreeks – en dat is mijn grootste zorg –, op het imago van Vlaanderen.

Elektronisch stemmen blijft onduidelijk verhaal

Vlaanderen kan elektronisch stemmen.  Dat is beslist.  Maar wie en wanneer is voorlopig nog een onduidelijk verhaal.  Eerst gingen alle steden boven 25.000 inwoners voorrang krijgen op het elektronisch stemmen.  Alle andere gemeenten zullen met potlood en papier blijven stemmen.  Eerst en vooral een gemiste kans om heel Vlaanderen elektronisch te laten stemmen.  Dan bleek de federale overheid niet meer te willen bijspringen in de voornaamste kosten.

De federale overheid zou 20 procent van de kostprijs, 15 miljoen euro, op zich nemen. Minister Milquet zou hiervoor in de nodige budgetten willen voorzien. Blijkbaar is dat bedrag niet rechtstreeks in de begroting opgenomen. Het staat ergens in een verzamelpost van 169 miljoen euro. Daar zou dan 15 miljoen euro uit kunnen worden geput. Federaal vicepremier Vande Lanotte heeft op een of ander moment verklaard dat hij er geen voorstander van is dat bedrag van 15 miljoen euro vrij te maken. Hij opteert ervoor bij de komende gemeenteraads- en provincieraadsverkiezingen opnieuw veralgemeend met potlood en papier te stemmen.

 

Nu blijkt dat de financiering niet rond geraakt, moet men zich toch beperken tot enkel de centrumsteden.  Een blamage voor de organisatie van vrije verkiezingen.  Maar nu blijkt dat de stad Gent bijvoorbeeld geen interesse meer zou hebben om elektronisch te stemmen.  Zij vrezen dat ze niet op tijd zullen klaar geraken met de voorbereidingen, wegens de late beslissing van de minister.  De grote vraag is of nu andere bereidwillige gemeenten willen inspringen en of er evnetueel nog andere centrumsteden afhaken.  De minister kon hier voorlopig nog niet op antwoorden.  Des te langer dit debat vooruit wordt geschoven, des te kleiner de kans dat ook kleine gemeenten nog tijdig zullen klaar geraken met de organisatie van de verkiezingen.  Haast en spoed, zijn dus in dit geval zeer goed!  

 

Nieuw Vlaams actieplan suïcidepreventie komt veel te laat!

 

Op en schriftelijke vraag met betrekking tot tele-onthaal en suïcidepreventie, kondigt minister Vandeurzen aan dat hij pas in juli 2012 een nieuw plan heeft.  Al twee jaar roep ik als volksvertegenwoordiger de minister op om sneller werk te maken van de evaluatie van het huidige plan.  Belgïe blijft immers één van de koplopers in suïcide in de hele wereld.  Sinds de bankencrisis in 2008 werd het pijnlijk duidelijk hoe we als Vlaanderen geen grip krijgen op één van de belangrijkste doodsoorzaken bij jongeren.    

 

De economisch crisis is in volle gang en de financiële onzekerheid doet het aantal aanmeldingen bij bijvoorbeeld tele-onthaal door het dak gaan.  In Griekenland voorspelt men nu al een stijging van 40% met het aantal zelfdodingen.  Ook in 2008 zagen we we al snel een stijging van 10% in het aantal pogingen tot zelfdoding in Vlaanderen. 

 

Meermaals heb ik in de commissie al gepleit om een versnelling hoger te schakelen in dit dossier.  Maar de minister wil blijven doorwerken op hetzelfde tempo.  Sterker nog, deze evaluatie is al een keer uitgesteld in 2011.  Het dossier loopt dus zelfs vertraging op.  Ook de doelstelling van het nieuwe plan van de minister klinkt nogal vrijblijvend.  Tegen 2020 wil men 20 % minder zelfdodingen ten opzichte van het jaar 2000.  Een nobele doelstelling, maar weinig geloofwaardig als de minister deze op dezelfde manier wil aanpakken als het huidige plan.  Wat is zo'n plan waard als je niet regelmatig kan bijsturen, evalueren en kort op de bal kan spelen. 

 

Het nieuwe plan zal ter sprake komen in de commissie Welzijn in het voorjaar van 2012.  Dit zal ons de gelegenheid geven om dieper in te gaan op een aantal cruciale knelpunten in de aanpak van deze problematiek door de minister.

 

Rechthebbenden op zorgvergoeding vallen soms uit de boot door gebrek aan automatische toekenning 

Na tien jaar Vlaamse zorg­verzekering vond de Christelijke Mutualiteit (CM) het nuttig om haar analyse van alle leden die aangesloten zijn bij de Vlaamse Zorgkas in de laatste tien jaar, naast de gegevens van de verplichte ziekteverzekering te leggen. De CM streefde naar een beter zicht op het profiel van haar erkende leden binnen de zorgverzekering. Daarnaast moet de koppeling die men legde in deze gegevens onder andere een inzicht geven in hoe ver er een kloof bestaat tussen mensen die zich wel aansluiten bij de zorgkas, over een geldig attest beschikken en dus recht hebben op een aantal zorgvergoedingen, maar vreemd genoeg toch niet erkend zijn in de zorgverzekering.

Peter Gysbrechts:"Het is op dat laatste punt dat ik wil doorgaan. Waarom zijn deze rechthebbenden niet erkend in de zorgverzekering? Volgens de cijfers van de CM zou het in 2009 gaan om slechts een klein percentage. Niet rekening houdend met de jongeren onder de 26 jaar, zou de ‘non-take-up’, zoals men dat blijkbaar noemt, voor mensen met een verblijfsattest voor een psychiatrisch verpleegtehuis (pvt) 0,46 procent zijn, voor mensen met een verblijfsattest in een rustoord voor bejaarden (rob) of een rust- en verzorgingstehuis (rvt) 0,74 procent bedragen en voor de attesten thuisverpleging zou het gaan om een 2,21 procent. Kleine percentages, maar in absolute aantallen spreken we alles samen toch over 1430 personen. Dit zijn enkel de cijfers van de CM. We mogen er dus van uitgaan dat het absolute aantal rechthebbenden dat niet erkend is, nog een stuk hoger zal liggen als we de andere ziekenfondsen betrekken in die vergelijking."

De administratie Welzijn belooft om hier aan te werken.  De minister gaf het probleem toe in de commissie Welzijn in het Vlaams parlement, maar beschouwde het als een kleine minderheid die belangrijke vergoedingen misloopt omwille van onwetendheid.  Een aantal voorstellen zitten wel in de pipeline.  Op korte termijn zouden de meesten onder hen dan niet meer uit de boot vallen.  We zullen de zaak verder opvolgen

Strategie rond soa's werkt niet meer.  Tijd voor een evaluatie.

Op 30 november verscheen een artikel in Knack met betrekking tot seksueel overdraagbare aandoeningen ( soa’s) en veilig vrijen, na 25 jaar preventiebeleid sinds de oprichting van de aidstelefoon in 1985.  Daarom stelde ik een vraag in de commissie Welzijn over dit onderwerp.De verschillende experten uit het werkveld die aan bod komen in dit artikel, schetsen een duidelijk en pijnlijk beeld van het resultaat dat men in al die jaren bereikt heeft. De media, maar ook de politiek focussen zich terecht al jaren op de problematiek van het human immunodeficiency virus ( hiv). We moeten blijven sensibiliseren op dat vlak.

De problematiek beperkt zich echter al lang niet meer tot hiv. Ook de andere soa’s blijken aan een stevige opmars bezig. Bovendien worden de dragers van de soa’s steeds jonger. In 2010 spreekt men van 3314 gevallen van chlamydia, wat bijna een vijfvoud is tegenover 2000. Bijna de helft van die doorgegeven diagnoses wordt vastgesteld bij jongeren onder de 25 jaar.De vraag is in hoeverre die cijfers de echte omvang van de problematiek weergeven. De labo’s die de testen uitvoeren, geven namelijk niet allemaal hun resultaten door aan het Wetenschappelijk Instituut voor Volksgezondheid. Daarnaast zijn er heel wat soa’s die door de beperkte symptomen niet vastgesteld worden of soa’s die bewust niet aan het licht komen. We mogen er dan ook van uitgaan dat de problematiek groter is dan wat we hier kunnen vaststellen.

De motieven en de achtergrond waarom steeds minder jongeren condooms gebruiken of zich informeren over veilig vrijen hebben we al vaak gehoord en zijn al onderwerp geweest in andere debatten in deze commissie. Klassieke argumenten zoals het wegvallen van het doodsbeeld van hiv, de grotere openheid rond seksualiteit en de geslotenheid om te praten over soa’s komen hier aan bod. Ook de angst voor een ongewenste zwangerschap lijkt er dieper in te zitten dan het krijgen van een soa.Sensoa, het Vlaams Expertisecentrum voor Seksuele Gezondheid, geeft zelf toe dat de resultaten niet overeenstemmen met de inspanningen die geleverd worden. De organisatie beseft heel goed dat ze niet meer over de juiste middelen beschikt om jongeren met de boodschap veilig vrijen in hun leefwereld te bereiken. Ze geeft zelf een aantal knelpunten aan, zoals bijvoorbeeld de vrijblijvendheid waarmee seksuele voorlichting in het onderwijs wordt ingevuld. Ook is er een gebrek aan goede methodieken om seksuele voorlichting te geven, in die mate dat de website www.seksuelevorming.be werd gelanceerd.

Daarnaast klaagt Sensoa ook het gebrek aan concreet onderzoek over de kennis bij jongeren rond veilig vrijen aan. Maar vooral de uitdaging om jongeren opnieuw actief te betrekken bij preventie blijkt de belangrijkste opdracht te zijn. Ten slotte suggereert Sensoa opnieuw een campagne te doen zoals de vroegere ‘Zet ‘m op’-actie, ook al heeft het vandaag niet de middelen om een campagne van dergelijke omvang te voeren.

Minister Vandeurzen was het niet eens met die stelling.  Volgens hem is de stijging vooral te wijten door een toename in het aantal testen dat wordt uitgevoerd en hoeft dat niet te betekenen dat het beleid faalt.  De minister blijft op dat vlak in zijn ivoren toren zitten.  Het feit blijft dat er maatschappelijke veranderingen zijn in seksualiteitsbeleving bij jongeren.  Als men niet zeker is wat de oorzaak is van de stijging in het aantal soa's, is men verplicht om te evalueren in welke mate dit door een betere sensibilisering komt en in welke mate dit een maatschappelijke trend is.  Gewoon blijven doordoen zonder te evalueren en indien nodig bij te sturen lijkt me kortzichtig en een voorbeeld van slecht beleid.

Afbouw genderstichting was foute keuze

Op woensdag 16 november gaf Joz Motmans, navorser aan de Universiteit Antwerpen, een uiteenzetting van zijn onderzoek naar hulpverlening voor transgenders in Oost-Vlaanderen, dat in opdracht van Çavaria werd gevoerd. Het onderzoek gaat ruimer dan Oost-Vlaanderen, maar het is nu eenmaal zo dat, met de Genderstichting in het centrum algemeen welzijnswerk Artevelde (CAW Artevelde), Oost-Vlaanderen hét knooppunt in Vlaanderen is voor alle aspecten met betrekking tot de transgenderproblematiek. Het is dan ook vanuit die hoek dat er signalen kwamen dat er een concrete nood was waaraan niet meer kon worden voldaan. Daarom werd dat onderzoek gelanceerd.

De heer Motmans is langsgegaan bij de belangrijkste organisaties die zich in dit onderwerp verdiepen of ermee in contact komen. Het onderzoek heeft geleid tot een aantal belangrijke conclusies. De algemene conclusie van het rapport is dat sinds 2007 de noden qua transgenderzorg opnieuw zijn toegenomen en dat er een aantal hiaten en behoeftes zijn ontstaan, die niet onmiddellijk kunnen worden weggewerkt of opgelost. Veel van die problemen gaan gepaard met het verdwijnen van de Genderstichting, en dat in werkelijkheid, maar niet op papier. In 2007, bijna vijf jaar geleden dus, werd de stichting namelijk op non-actief gezet. Al het personeel werd overgeheveld naar het CAW Artevelde. Het onthaal verloopt via de bestaande kanalen van het CAW. Enkel de website blijft online, maar wordt niet meer actief bijgehouden door het CAW. Alleen als bezoekers melden dat zaken – zoals het adres van een specialist of een organisatie – foutief worden aangegeven, wordt dat aangepast op de website. Het CAW geeft zelf aan niet meer actief bezig te zijn met de stichting en stelt dat dit ook niet meer up-to-date is. Het centrum heeft er eenvoudigweg niet de mankracht voor. Het is zelfs vragende partij om de website af te staan aan een organisatie die wél tijd heeft voor deze problematiek.

Dat verbaasde toch enigszins. Op een schriftelijke vraag over voornoemd onderzoek naar transgenderjongeren, heeft de minister immers het volgende geantwoord: “In Vlaanderen is er wel een uitstekend centrum waar transgenders terechtkunnen, namelijk bij de Genderstichting verbonden aan het CAW Artevelde. De ambulante werking is er voor die mensen – en hun omgeving – die zich geconfronteerd weten met problemen bij de beleving van hun genderidentiteit in het algemeen en transseksualiteit in het bijzonder. Daar kan men ook terecht voor doorverwijzingen naar centra in de buurt. Verder hebben zij een uitstekende website www.genderstichting.be, waar de meeste vragen beantwoord worden.”

Peter Gysbrechts:"Dit onderzoek spreekt dat toch deels tegen. Het CAW Artevelde geeft zelf aan dat dit al lang niet meer zo is. In de minister zijn schriftelijke antwoord geeft hij ook aan voor het beleid met huisartsen een beroep te doen op Domus Medica voor een aantal specifieke aanbevelingen over praktijkrelevante aspecten van seksuele gezondheid. Er bestond toen nog geen aanbeveling met betrekking tot transgenders. Hij stelde dit bespreekbaar te willen maken bij de onderhandelingen over een nieuw convenant. Wel, begin dit jaar is het convenant met Domus Medica met een jaar verlengd. Ik vraag me dan ook af of dit ter sprake is gekomen. De huisarts had immers een belangrijk alternatief kunnen zijn als tussenpersoon, bij het ontbreken van een goed werkend laagdrempelig informatiecentrum zoals de Genderstichting dat vijf jaar geleden was."

Ten slotte, er bestaat ontzettend veel engagement in het werkveld. Men wil wel, maar men kan en mag niet. Alle actoren zijn vragende partij voor een opvolger van de vroegere Genderstichting. Men constateerde dat de verdwijning van de stichting een drempelverhogend effect heeft gehad. Men kan niet meer de gepaste hulpverlening geven, ondanks de blijvende en toenemende instroom, voornamelijk omdat de website nog steeds actief is.Wegens een te groot verloop in het aantal vrijwilligers ziet men met lede ogen het vertrek van kennis, deskundigheid en het gebrek aan overleg en samenwerking aan. Zelfs het genderteam van het UZ Gent stelt dat de stijging van hulpvragen merkbaar is, maar dat er gewoon geen ruimte meer is voor bijvoorbeeld specifieke psychologische ondersteuning of het beantwoorden van vragen van juridische, sociale of relationele aard.  Het is alleen jammer dat de minister dat zo niet ziet en de christelijke organisaties wil blijven inschakelen voor een dienstverlening die ze zelf liever niet doen.

België op zwarte lijst van WADA

Het Wereldantidopingagentschap (WADA) heeft een lijst gepubliceerd met landen en organisaties die de antidopingcode wel ondertekenden, maar niet respecteren. Daarop staan 7,5 Europese landen, een raar getal, waaronder België. Vlaanderen heeft zijn huiswerk gemaakt, net zoals de Franse Gemeenschap. Maar het Brusselse Gewest en de Duitstalige Gemeenschap voldoen blijkbaar nog steeds niet aan de WADA-code.

Met dit nieuws trok ik naar de commissie sport in het Vlaams Parlement, om minister Muyters hierover te ondervragen.   De minister heeft in het verleden toch altijd verteld dat er een samenwerkingsakkoord is tussen de verschillende gemeenschappen. Tijdens de gedachtewisseling in de commissie op 3 maart 2011 over het samenwerkingsakkoord inzake dopingpreventie en -bestrijding in de sport, werd het volgende verklaard: “Met het samenwerkingsakkoord wordt vorm gegeven aan een correcte, meer uniforme en efficiënte toepassing van de WADA-code in heel België. Dat is belangrijk voor de behandeling en gelijkberechtiging van alle sporters, vooral voor wat betreft de verblijfsgegevens, de whereabouts.” Daar versta ik uit dat alle gemeenschappen wel degelijk conform de WADA-code waren.

Verder werd in die bespreking gezegd dat er intensief van gedachten werd gewisseld tussen de betrokken ministers, maar dat ook met het BOIC en de koepel van de Vlaamse en Franstalige sportfederaties werd gesproken. Ook met het WADA werd over de visies reeds herhaaldelijk informeel overlegd. En toch staan we vandaag op de zwarte lijst.

De vraag is nu in hoeverre de Vlaamse atleten lijden onder dit Belgische probleem. Als Vlaanderen hebben we ons werk gedaan. Het zou jammer zijn dat de Belgische delegatie in de problemen dreigt te geraken doordat de andere gemeenschappen hun huiswerk nog niet gemaakt hebben. Het WADA dreigt immers met sancties. Er zijn nog geen potten gebroken. Het BOIC ziet het zover niet komen. Het zou maar een kwestie van weken zijn. Begin 2012 zou alles in orde moeten zijn.

Wat is de situatie vandaag? De Franse Gemeenschap heeft ook vandaag nog geen codeconforme regelgeving, maar is wel ‘code compliant’ verklaard, omdat haar ontwerp van antidopingdecreet codeconform is, hoewel het nog niet formeel is goedgekeurd door het parlement. De Duitstalige Gemeenschap en de Gemeenschappelijke Gemeenschapscommissie, die wat later van start zijn gegaan met het omzetten van het akkoord in wetgevend werk, zijn niet ‘code compliant’ verklaard, omdat het WADA nog een aantal opmerkingen had bij hun laatste legistieke ontwerpen en er geen tijd meer restte om aan die opmerkingen tegemoet te komen voor de definitieve beoordeling over Belgiës ‘code compliance’, half november op de foundation board.  Minister Muyters heeft de belofte van de andere gemeenschappen dat ze tegen begin 2012 volledig in orde zullen zijn met alle verplichtingen. We maken ons voorlopig geen zorgen, maar blijven het op de voet opvolgen.

Nog steeds geen beleid rond plotse dood bij sporters

De voetbalwereld werd onlangs met verstomming geslagen na de plotse dood van Bobsam Elejiko tijdens de match Merksem-Kaart. Het was al langer bekend dat deze voormalige profvoetballer problemen had met zijn hart, vandaar ook dat hij vandaag op een lager niveau speelde. Ondertussen werden we geconfronteerd met een vergelijkbaar ongeval, ditmaal met een tafeltennisser.

De betrokkene had verschillende testen ondergaan en heeft zelfs gehandeld naar het advies van zijn artsen en van zijn toenmalige club. Op dit vlak is deze zaak een voorbeeld van hoe het zou moeten, maar het is eveneens een teken aan de wand dat zelfs met een goede medische begeleiding deze problematiek ook niet volledig uit te sluiten is. De enige conclusie die we uit deze dramatische gebeurtenis kunnen trekken, is dat we beter kunnen en beter moeten doen in de toekomst.

Deze problematiek is niet nieuw. Middelen moeten worden vrijgemaakt om te sensibiliseren over deze problematiek, zeker ook op een lager sportief niveau, aangezien de medische begeleiding en omkadering daar vaak beperkter is en de noodzaak om zich medisch te laten opvolgen bij het sporten, ook niet altijd als belangrijk of als levensnoodzakelijk wordt beschouwd. Vandaar dat sensibiliseren inzake deze problematiek net zo belangrijk is.  Ik denk dat het belangrijk is om wel een onderscheid te maken tussen de professionele en niet-professionele sportbeoefenaar. Vooral in grote ploegen is er vaak een ruimere medische omkadering, maar de druk en de manier waarop met medische informatie wordt omgesprongen, is eveneens anders bij de niet-professionele sportbeoefenaar. Daar is deze gebeurtenis een mooi voorbeeld van. De medische omkadering viel weg, maar ik denk dat beide doelgroepen een andere benadering vragen.

Daarmee komen we tot het belangrijkste punt van kritiek. Er is geen eenduidigheid in de manier waarop we sporters, professioneel of niet-professioneel, medisch begeleiden. Van club tot club, van atleet tot atleet, zijn er vaak grote verschillen in hoe zij hun medische omkadering benaderen. Hier kunnen we op beleidsvlak wel iets aan doen. Daarnaast moeten we toch nadenken over hoe we deze problematiek beter kunnen verankeren in de sportclubs en federaties en hoe we beter kunnen anticiperen op de problematiek.  De minister wil immers – en dat is heel terecht – in de toekomst meer mensen aan het sporten krijgen, zowel jong als oud. Dit betekent dat we ervan mogen uitgaan dat er zich in de toekomst ook meer dergelijke zaken zullen voordoen en we dus meer met deze problematiek zullen worden geconfronteerd.  Om die lacune in het beleid op te vangen zal Peter Gysbrechts een resolutie indienen in het Vlaams Parlement.

Voetbalclubs niet bij het handje houden!

 

Minister Muyters besliste naar aanleiding van de Belgische kandidatuur voor het WK 2018, om 50 miljoen euro vrij te maken voor de aanpak van onze stadions in Vlaanderen.  Er werd een reglement uitgeschreven, rekening houdend met het feit dat er geen WK 2018 naar België en Nederland zou komen.  Een jaar later worden in het parlement vragen gesteld aan de minister met betrekking tot de onduidelijkheid over de subsidies en de noodzaak om eventueel nog eens een aanbod te doen aan de clubs.  Voor Peter Gysbrechts is dit overbodig.

 

 Oppositie voeren betekent niet altijd dat de meerderheid ongelijk heeft.  De subsidies voor de Vlaamse stadions is daar een voorbeeld van.  Peter Gysbrechts:"Ik zie niet in waarom de minister de voetbalclubs bij het handje zou moeten nemen.  Het aanbod lag op tafel en de spelregels waren duidelijk, de clubs zijn meer dan professioneel genoeg om te beslissen of ze hier op ingaan of niet en hoe men dit inpast in zijn bedrijfsstrategie.  Het lijkt me overbodig en inefficiënt dat de minister nog eens een rondje langs de clubs gaat doen met een voorstel.  Het debat over de spelregels is immers gevoerd.  Ook ik had liever meer gezien, maar de spelregels voor de verdeling van die subsidies waren duidelijk: 10 miljoen euro voor een stadion met 44.000 zitjes, 5 miljoen euro voor een kleiner stadion.  Als clubs na het WK 2018 hun ambities willen terugschroeven, is het ook logisch dat de belastingbetaler niet de volle pot betaald om slechts een kleiner stadion te krijgen.  Die heldere en duidelijke afspraken zijn we verplicht om na te komen aan de Vlaamse belastingbetaler."

 

Open VLD erkent uiteraard de noodzaak aan betere infrastructuur.  De incentive die de minister heeft gegeven is inderdaad klein, maar wel in verhouding tot de budgettaire mogelijkheden binnen sport.  Peter Gysbrechts:"Dat de Vlaamse sportinfrastructuur kreunt, is een open deur instampen.  Ik ben daarom eerder voorstander van een globaal plan om de sportinfrastructuur op te waarderen in plaats van brandjes te blussen."

 

Peter Gysbrechts stelde voor om een globale lijst van sportinfrastructuur op te maken met alle noden en behoeften in Vlaanderen in elke sporttak.  Dit betekent dat ook voor de voetbalsector dergelijke oplijsting moet gebeuren, wat tot op heden nog niet gebeurd is.    

 

Open VLD is tegen de vettaks!

 

Open Vld is geen voorstander van de invoering van een vettaks, zoals Denemarken onlangs besliste. Dat verklaarde Vlaams volksvertegenwoordiger Peter Gysbrechts in het Vlaams Parlement.

 

 

Hoewel het Vlaams Parlement eigenlijk niet bevoegd is voor de invoering van een vettaks, kwam het onderwerp toch ter sprake. De aanleiding was een discussie over een sensibiliseringscampagne die de Vlam deze dagen voert, onder het motto “Vlees van hier, met plezier. Veilig, voedzaam, verantwoord.”

 

Peter Gysbrechts erkende, samen met zijn collega Vera Van der Borght, dat gezonde voeding erg belangrijk is. Open Vld steunt ook de gezondheidsdoelstelling om tegen 2015 de dagelijkse hoeveelheid consumptie van vlees en vis te beperken tot 100 gram per persoon. Vandaag is het dagelijkse gemiddelde nog 160 gram.

 

Maar een vettaks invoeren om de vet- en vleesconsumptie te verminderen, wijst Open Vld van de hand. ‘We moeten er voor opletten dat we de landbouwsector, die het al zo moeilijk heeft, niet nog dieper in de put duwen door een vettaks in te voeren’, zei Gysbrechts. ‘Acties die de kwaliteit van onze eigen bodem aanprijzen, kunnen daarom op onze steun rekenen. Daarnaast willen wij vooral preventief te werk gaan om de volksgezondheid te verbeteren, bijvoorbeeld met goede voedingsadviezen. En we moeten ook sportbeoefening blijven promoten.’

 

Planlastendecreet doorkruist gemeentelijk sportbeleid

 

Tot op heden was je als gemeentebestuur verplicht om een gekwalificeerd iemand aan te nemen als sportfunctionaris.  Dat was geen slechte zaak.  Deze maatregel zorgde voor een enorme professionalisering van het sportbeleid op gemeentelijk niveau.  In het kader van het sport-voor-allen-beleid heeft deze beslissing een duidelijke impact gehad op sportend Vlaanderen.

 

Maar net zoals de ene minister meer Vlamingen aan het sporten wil krijgen, wil de andere minister de gemeenten met minder planlasten opzadelen door procedures te veréénvoudigen.  Klinkt mooi, maar in de praktijk heeft dit planlastendecreet een pervers effect.  Het Planlastendecreet stelt duidelijk het volgende in artikel 6.2°: “de subsidieregelingen kunnen geen voorwaarden bevatten met betrekking tot de aard van de in te zetten middelen of de organisatorische structuur van het lokale bestuur”.

 

Bijgevolg zullen er vanaf 2014 in de sectorale decreten, in casu het sectordecreet sport, niet alleen geen voorwaarden inzake het niveau van de tewerkstelling van sportgekwalificeerde ambtenaren kunnen opgelegd worden maar zal het beschikken over een sportgekwalificeerde ambtenaar ook niet meer als voorwaarde gesteld worden voor subsidiëring.

 

Dit betekent een verarming van het gemeentelijk sportbeleid.  Zeker in tijden waar gemeentes moeten besparen, zullen sommige besturen niet meer willen kiezen voor een hoogwaardige invulling van hun sportbeleid. 

 

Peter Gysbrechts:”Waarom kan het ene niet zonder het andere?  Dit is een mooi voorbeeld hoe twee ministers naast elkaar werken en niet communiceren.  Het moet toch mogelijk zijn om de gemeente te ontlasten van een aantal verplichtingen en bureaucratische verzuchtingen, zonder met dezelfde pennentrek een belangrijk onderdeel van het gemeentebeleid te verarmen.  De Vlaamse regering heeft er echter geen oren naar en zal doorzetten met de plannen.  Een jammerlijke zaak.”     

 

 

Campagne om de campagne

 

In oktober vorig jaar lanceerde minister Vandeurzen een campagne om meer begeleiders voor buitenschoolse opvang te rekruteren.  Na een vraag aan minister Vandeurzen over de resultaten van die campagne kwam een ontgoochelend antwoord.

 

Peter Gysbrechts:”Het kwam erop neer dat men niet wist in hoeverre de campagne succes had of niet.  Er werd geen registratie bijgehouden, er werd geen contactpunt voorzien, de beoogde diversiteit in begeleiders werd evenmin bijgehouden.  Dit soort campagnes moet stoppen.  De overheid wil snoeien in haar communicatiebudgetten.  Dat is positief en hard nodig.  Maar men mag vooral niet vergeten dat men campagnes moet verbinden aan resultaten.  Men moet elke campange voorzien van de nodige monitoring zodat je op zijn minst kan zien in welke mate een campagne nuttig was of niet.  Op basis van die cijfers kan je een effectiever communicatiebeleid voeren in de toekomst dat veel performanter werkt en een pak goedkoper kan gemaakt worden.”

 

 

Ad-hoccommissie jeugdzorg mag niet louter een therapeutisch verhaal blijven

 

Vandaag bespreekt het Vlaams parlement de moties van aanbeveling met betrekking tot de beleidsnota jeugdzorg.  De hele sector heeft de gelegenheid gekregen om in tal van hoorzittingen hun ervaringen te komen delen.

 

Peter Gysbrechts:”Ik zit met een knoop in mijn maag.  De beleidsnota jeugdzorg is voor Open VLD een mooie weergave van wat de commissie heeft besproken.  Maar de motie die de meerderheid vandaag voorlegt, is een flauw signaal naar de sector toe. De meerderheid verdrinkt de globale conclusies van de ad-hoccommissie in een zee van kleine aanbevelingen.  Ik heb de indruk dat de meerderheid niet tot een akkoord kon komen om de grote thema’s aan te pakken, zoals de integrale jeugdhulp en het decreet voor opvoedingsondersteuning.  De hoorzittingen maakten duidelijk dat voor deze decreten geen draagvlak meer is in de sector.  De hulpverleners verwachten daar een omwenteling, maar die krijgt men niet.  De meerderheid krijgt het maar niet over de lippen dat beide initiatieven een slag in het water waren.  Integrale jeugdhulp is nooit echt van de grond gekomen en is verzandt in één grote papierwinkel.  Het decreet opvoedingsondersteuning was eigenlijk al gedoemd om te mislukken.  De idee dat ouders zelf opvoedingstip gaan ‘shoppen’ was naïef.  Wie kansarme gezinnen wil bereiken of moeilijke opvoedingssituaties wil detecteren, moet zich op het terrein wagen en ambulant werken.”

 

Een verdeelde meerderheid

 

SP.a lanceerde de lifecoach als speerpunt van haar conclusies.  Maar CD&V blijft achter haar oude decreten staan. 

 

Peter Gysbrechts:”Ik begrijp dat SP.a resoluut kiest voor de trajectbegeleider als kapstok binnen jeugdzorg.  Dat is niet onterecht.  Maar hoe ga je dit realiseren wanneer de CD&V, die andere meerderheidspartij, niet wil afstappen van haar decreten integrale jeugdhulp en opvoedingsondersteuning.  Zonder drastische wijzigingen in die decreten, krijg je het personeelsverloop en de vergrijzing binnen de sector niet onder controle.  Daarnaast zitten we ook met een toevloed van instellingen en modules.  Maar liefst 5900 verschillen jeugdzorgmodules.  We moeten vragen durven stellen bij die versnippering in middelen en infrastructuur.  Zolang wij het bestaan van structuren en instellingen belangrijker blijven vinden dan flexibele hulpverlening in functie van de jongeren, is dit echter gedoemd om te mislukken.”

 

Wachtlijsten wegwerken is eerste prioriteit

 

Dit mag geen louter therapeutisch verhaal blijven.  De sector verwacht grote initiatieven op korte termijn en geen verbeteringen in de marge.  Zo kan een zinvolle aanpak van de jeugdzorg in zijn geheel alleen maar van start gaan wanneer we de huidige wachtlijsten wegwerken.  Als het de wens is van de meerderheid om tot 2014 te sleutelen aan het decreet integrale jeugdhulp, alvorens in actie te schieten, dan pas ik daarvoor en hoeft men niet op de steun van de Open VLD te rekenen.”    

.

De volledige tussenkomst van dhr. Gysbrechts kan U hier nalezen.

Het volledige debat kan U hier nalezen.

 

Betere matching en screening nodig bij pleeggezinnen

 

Naar aanleiding van de rechtszaken over misbruik binnen pleeggezinnen in Duffel en zoals ook bekend werd, in Zoersel, ondervroeg Peter Gysbrechts minister Vandeurzen tijdens het actualiteitsdebat over deze problematiek in het Vlaams parlement.

 

Peter Gysbrechts:” We moeten de recente gebeurtenissen binnen een bredere context zien.  Wanneer 4 op de 10 plaatsingen binnen een pleeggezin uitdraait op een faling, dan zijn we aan onszelf verplicht om te kijken wat we fout doen.  Dit zijn geen nieuwe feiten, dit cijfer gaat al enkele jaren mee.  Uit onderzoek van de VUB blijkt het schoentje vooral op twee punten te knellen.  De matching tussen pleegouders en pleegkind en de screening van kandidaat pleegouders.”

 

Niet elk kind komt in aanmerking voor pleegzorg

 

Peter Gysbrechts:”Meer dan 75% van de kinderen die geplaatst worden, zijn kinderen die uit een problematische opvoedingssituatie komen, sommigen zelfs met een psychiatrische problematiek.  Onderzoek wees uit dat een plaatsing in een pleeggezin het probleemgedrag meestal niet doet afnemen.  Het idyllisch beeld dat een nieuw en gelukkig gezin een kind kan veranderen klopt niet.  Het aantal falingen toont dat ook aan.  In de realiteit hebben veel van deze kinderen een zware en complexe achtergrond.  Een nieuwe thuisomgeving brengt geen soelaas meer.  Daarom pleit ik ervoor om zorgvuldiger om te gaan met de selectie van de kinderen die in aanmerking komen voor plaatsing in een pleeggezin.  Gelijktijdig moeten we meer wek maken van een betere ondersteuning van pleegouders.  Er loopt al een project “pleegouders versterken in opvoeden”, maar daar verwacht men pas resultaten in 2013.”

 

Strengere screening, inspectie en betere ondersteunig van ouders

 

Peter Gysbrechts:”Professor Vanderfaeillie van de VUB spreekt in zijn onderzoek over ouders die niet kunnen lezen en schrijven of over personen met een ernstig psychiatrisch verleden.  Dergelijke kandidaat pleegouders sluipen blijkbaar nog steeds door de mazen van het net.  Binnen de selectie van onthaalouders zagen we reeds dezelfde problematiek. Het kan niet eenvoudig zijn om voldoende kwalitatieve pleegouders te vinden.  Niet iedereen staat te springen om kinderen met een zeer complexe achtergrond op te vangen.  Deze mensen verdienen zeker onze waardering. Als de minister dergelijke mensen wil aantrekken, dan moet hij ook kunnen aantonen dat ouders een adequate ondersteuning kunnen krijgen en dat mensen vertrouwen hebben in pleegzorg en in de bijhorende begeleiding en inspecties.  Een goeie beeldvorming is dus cruciaal om een goede kwaliteit van pleegzorg te kunnen garanderen.  Dat doe je alleen door de lat hoger te leggen voor ouders, kinderen en de administraties.”  De minister plant geen acties op korte termijn maar wil een aantal aanbevelingen meenemen in de ontwikkeling van zijn nieuw decreet.  Peter Gysbrechts:” Problemen in de dagelijkse realiteit los je niet alleen op met een decreet, een aantal zaken dienen nu reeds bijgestuurd te worden.  Naar aanleiding van het debat zal ik een actualiteitsmotie indienen en eventueel voorstellen formuleren binnen het voorstel van resolutie dat ik zal indienen naar aanleiding van de ad-hoc commissie jeugdzorg.”

Het actualiteitsdebat kan U hier nalezen.

 

Dan toch een algemeen meldpunt voor o.a. seksueel misbruik in de sport

 

Vlaams volksvertegenwoordiger Peter Gysbrechts stelde een schriftelijke vraag over de houding van de Vlaamse minister van sport met betrekking tot de uitspraken die gebeurd zijn in de Kamercommissie voor seksueel misbruik.  Een Vlaams ambtenaar stelde vast dat er binnen de administraties voor sport op de verschillende niveau’s geen enkele klacht rond seksueel misbruik kon teruggevonden worden, terwijl een zelfde onderzoek van professor Van Den Auweele spreekt over 10% van clubleden die in aanraking komen met seksueel ongewenst gedrag binnen de sport. In december vorig jaar liet de minister verstaan dat er waarschijnlijk geen extra meldpunt zou komen.  De minister riep op om beide voeten op de grond te houden, aangezien we deze problematiek in sportmiddens beperkt zou zijn en de meeste clubs hun best deden om hier goed me om te springen.  Open VLD’er Peter Gysbrechts was niet overtuigd en vroeg daarop een groot onderzoek naar seksueel misbruik in de sport.

 

Peter Gysbrechts:”  In het antwoord op mijn schriftelijke vraag kregen we alvast helemaal iets anders te horen.  Minister Muyters heeft zijn administratie opdracht gegeven een meldpunt op te richten.  Dat meldpunt blijkt een algemeen meldpunt te worden waar je o.a. terecht kan met klachten rond seksueel misbruik in het kader van sport.  Hij erkent ook het gebrek aan duidelijke onderzoeksgegevens betreffende seksueel misbruik in de sport.  Daarom lanceert hij nu in 2011 een tweede ad hoc project waar het thema seksueel ongewenst gedrag ruimschoots aan bod zal komen.  Hier kan ik alleen maar tevreden mee zijn.  Uit een klein online-onderzoek van de minister werd duidelijk dat onwetendheid over seksueel misbruik bij clubs en federaties groot is.  Maar hij stelde ook zelf vast dat 3,78% liet weten dat men weet had van seksueel ongewenst gedrag binnen de club of de federatie.  Dit was dan nog maar louter een kleine enquête bij 185 respondenten.  Bijna 5% gaf aan dat men ondersteuning kon gebruiken bij het behandelen en verwerken van dergelijke gevallen.”

 

Meldpunt ok, maar doorstroming informatie des te belangrijker

 

Peter Gysbrechts:”In december liet ik al horen dat een meldpunt voor ons niet absoluut hoefde.  Er zijn inderdaad voldoende instanties waar je terecht kan met klachten rond seksueel ongewenst gedrag of misbruik.  Maar waar het schoentje eerder knelt is de vaststelling van ongewenst gedrag of misbruik.  Wie een probleem niet kan herkennen, zal het ook niet melden.  Ouders, clubs en sporters moeten goed weten wat wel en wat niet kan.  Ouders en clubleden leren attent maken op welke signalen men moet letten en waar men terecht kan indien men vragen heeft of eventueel tot een klacht wil overgaan.  Op dat vlak had ik graag nog meer initiatief gezien.  Ik betwijfel of een extra bureaucratisch meldpunt de meest efficiënte methode is om seksueel misbruik op het sportveld aan te pakken.”

 

Volgende zitting zal er in de commissie sport een debat rond seksueel misbruik in de sport volgen.

 

Sportfederaties inschakelen voor strijd tegen hartfalen bij sport

 

op 21 maart 2011 kwam ter ore dat er weer een sportongeval was gebeurd. Het ging om David Kindermans, een 20-jarigevoetballer. Naast het artikel over de dramatische dood van dit slachtoffer stond ook een artikel met als titel: “Elk jaar 150 doden tijdens het sporten”.Omtrent de problematiek kondigde minister Muyters aan om te zullen nagaan of harttesten kunnen worden toegevoegd aan de schoolonderzoeken.

 

Voldoende stof dus om een debat in de commissie sport te voeren. De minister wil de problematiek liever niet overroepen.  Studies hebben uitgewezen dat die 150 doden per jaar toch wel een overschatting is.  Minister Muyters verwijst naar het feit dat hij al een studiedag organiseerde voor de erkende keuringsartsen.  Daarnaast wil hij een allesomvattend gezondheidsplan opstellen met aandacht voor plotse hartdood en cardiovasculair falen. 

 

Peter Gysbrechts:"Ik juich toe dat de minister de problematiek wil opnemen in een globaal plan.  LDD pleit voor een grote communicatiecampagne, maar dat is naar mijn mening onvoldoende.  We moeten vooral de sportfederaties inschakelen om hun topsporters medisch correct te screenen en hen als voorbeeld van good pratice te gebruiken.  Daarnaast moeten zij de clubs aansporen om meer aandacht te hebben voor cardiovasculaire problemen bij hun leden.  Gezond sporten betekent ook een goede medische begeleiding, zeker vanaf men een bepaalde intensiteit bereikt.  Dat de minister met de CLB's wil overleggen om hartscreening mee op te nemen in het medisch onderzoek van leerlingen is positief, maar ondanks die inspanning zijn er teveel uitzonderingen die niet kunnen gecontroleerd worden met een standaardtest.  Het is daarom belangrijk om het belang van een medische controle te benadrukken via de sportfederaties.  Dit kan bijvoorbeeld via het invullen van een specifieke vragenlijst waarin men risicopatiënten kan detecteren." 

 

Peter steunt resolutie voor meer verdraagzaamheid voor spelende kinderen

 

Bij goed weer en vakantie verleggen kinderen hun speelterrein veelal naar openlucht, en zij moeten dit kunnen doen.  Dit gaat uiteraard gepaard met heel wat vreugdkreten en bijhorend geluid en gejoel.  Jeugddiensten en rechtbanken krijgen daarom steeds meer klachten over lawaaihinder en overlast.  Samen met parlementsleden van alle fracties wil ook ik een signaal geven dat we lawaai van spelende kinderen niet als overlast mogen benaderen.  Als symbool dienen we met ons allen een resolutie in om een teken te geven dat we blij zijn dat kinderen nog buiten spelen en actief zijn in de buurt, een sociaal netwerk opbouwen en contact met de buurtbewoners, de straat en de natuur nog belangrijk en leuk vinden, zeker in het tijdperk van playstations en computers. 

 

 Fouten AWV vertragen werken E313

 

De wegenwerken aan de E313 in Ranst waren gepland in 2010 maar ze lopen vertraging op. Volgens het Agentschap Wegen en Verkeer (AWV) omdat er extra juridisch advies nodig was. Maar dat klopt niet. Peter gysbrechts:‘De vertraging ligt niet aan de bijkomende juridische adviezen, maar aan fouten van AWV zelf’, aldus de Vlaams volksvertegenwoordiger. Eind november 2010 gaven verschillende kranten de volgende uitleg over de verschuiving van de werken naar 2011: "We hadden het zelf heel graag anders gezien en hebben het ook absoluut geprobeerd, maar we hebben de benodigde procedures niet tijdig kunnen afwerken", zegt woordvoerster Erika Decorte van het Agentschap Wegen en Verkeer(AWV). "We zijn gebonden aan de strikte regelgeving rond overheidsopdrachten en sommige aanbestedingen vragen tijd. Daardoor kunnen we niet meer starten voor 1 december."

 

Open VLD vroeg de bevoegde minister Hilde Crevits meer duidelijkheid. De minister antwoordde: "Onvoorziene omstandigheden zoals bijkomende inlichtingen en extra juridisch advies nodig voor de toewijzing van de opdracht, maakten het niet mogelijk om de aanbestedingsprocedure tijdig af te ronden." Verder onderzoek leert dat het bijkomende juridisch advies hoogstens één dag vertraging opleverde. De werkelijke reden van de vertraging is te wijten aan het niet zorgvuldig genoeg opmaken van het oorspronkelijke bestek. Bovendien bleek dat de wijziging die gebeurde aan het bestek, dat daardoor opnieuw gepubliceerd moest worden, de herexamens bij wijze van spreken, ook nog eens lacunes bevatte. Onder meer was niet voorzien in een verkeerssignalisatie, merkten meerdere aannemers op.

 

‘Dat is verontrustend’, zegt Peter Gysbrechts. ‘AWV doet zoveel van dergelijke dossiers, dit jaar zelfs 85 grote wegenwerken, dat de procedure van aanbestedingen voor het agentschap een tweede natuur moet zijn. In dit dossier zat de aanpak van in het begin mis en werd er gewoon te laat gestart.’ Aangezien heel wat ervaren mensen bij AWV de pensioenleeftijd naderen, vreest Gysbrechts dat dergelijke fouten in de toekomst nog meer zullen voorkomen. Daarom vraagt hij een plan van aanpak om de kennis van de vertrekkende generatie in een kennisdatabank te steken. ‘Dat zou gestuntel als met de E313 in Ranst kunnen vermijden. We mogen niet vergeten dat onze gewestwegen de slagaders van onze economie zijn’.

 

Informele bijeenkomst Europese ministers voor sport brengt weinig nieuws voor Vlaamse skimonitoren in Frankrijk

 

Open VLD pleit al langer om Vlaamse skimonitoren in Frankrijk te kunnen laten lesgeven.  Peter Gysbrechts kaartte dit probleem voor de eerste maal aan, nu bijna meer dan 2 jaar geleden.  Vlaamse skimonitoren werden beboet in Frankrijk omdat het Vlaamse skidiploma van de VTS (Vlaamse trainersschool) niet gelijkwaardig is aan het Franse skidiploma.

 

Peter Gysbrechts:"Het probleem is eigenlijk ruimer dan dat.  Veel Vlaamse diploma's in de sport worden in het buitenland niet als volwaardig bekeken.  Zo kan een Vlaams wereldkampioen in het dansen niet in een Poolse jury zitten omdat zijn Vlaamse diploma geen officiële tegenhanger heeft in Polen.  Daarom vroeg ik de minister om dit probleem nogmaals aan te kaarten als voorzitter van de Europese ministerraad voor sport.  Het onderwerp kwam wel degelijk aanbod, maar bleef voorlopig hangen op dezelfde belofte als een jaar geleden, nl.  De Franse vertegenwoordiger zal overleg plegen met de Vlaamse trainersschool.  De problematiek blijkt voor de Fransen heel complex te zijn.  Naar mijn mening is dit louter economisch protectionisme, maar ik ben benieuwd naar de resultaten van dit overleg, mocht het er ooit komen."

 

Peter Gysbrechts vraagt snelle opheldering rond seksueel misbruik in de sport

 

Jord Vandenhoudt verklaarde donderdag, in de Kamercommissie die seksueel misbruik onderzoekt,  dat de Vlaamse sportsector gen weet heeft van misbruik in de sport.  Vlaams volksvertegenwoordiger Peter Gysbrechts:”Het verbaasd mij helemaal niet dat men zowel op lokaal, provinciaal als regionaal vlak geen weet heeft van klachten met betrekking tot seksueel misbruik.  Vanuit de Vlaamse instanties en het sportbeleid is ook nooit echt grondig werk gemaakt van sensibilisering rond dit thema.  Er is ook geen enkel aanspreekpunt in de hele sportsector dat actief werkt rond seksueel misbruik.  Vandenhoudt bewijst net dat hier grondig iets moet veranderen, aangezien professor Vanden Auweele een paar weken geleden in diezelfde commissie nog kwam verklaren dat 11 % van de begeleide sporters zich wel misbruikt voelt.  Dergelijke discrepantie vereist een grondig onderzoek.”

 

Advieswerkgroep ging advies formuleren

 

Peter Gysbrechts vroeg op 9 december in 2010 al meer uitleg rond seksueel misbruik in de sport.  Peter Gysbrechts:”Minister Muyters beloofde toen om de advieswerkgroep aan het werk te zetten.  In het voorjaar van 2011 zouden zijn concrete aanbevelingen doen.  Dat nu net uitgerekend een Vlaamse ambtenaar komt vertellen dat er geen sprake is van meldingen van seksueel misbruik in de sportsector, is een teken dat er iets schort.  Ik vraag nu een snelle opheldering rond dit thema.  Voorlopig zijn wij geen voorstander van een apart meldpunt, maar ik denk dat een uitgebreid onderzoek wel aan de orde is.  Al was het maar om alle belanghebbenden: sporters, ouders, coaches en clubs goed te informeren over men seksueel misbruik kan herkennen, waar de grens ligt en waar men met eventuele vermoedens en meldingen terecht kan.  Ouders zijn vaak nog te weinig bewust hoe de verhouding tussen sporter en coach kan evolueren.”

 

Peter Gysbrechts zal de minister opnieuw ondervragen naar de stand van zaken in verband met de advieswerkgroep en naar de context van de uitlatingen van de heer Vandenhoudt.

 

 

Peter Gysbrechts: Samenwerkingsakkoord antidoping mist doel

 

Vandaag stelde de minister in de commissie sport zijn nieuw antidopingbeleid voor, op basis van de afspraken die hij maakte met de andere regio’s in België.  Peter Gysbrechts:”De minister streefde naar een uniform antidopingbeleid in België, wat op zich een lovenswaardige zaak is.  Hij stelt een plan voor waar nog maar 170 in plaats van 658 topsporters hun whereabouts moeten invullen.  Dat men met de vier categoriën selectiever is in het controleren van topsporters is op zich een goede zaak, maar het is geen oplossing voor het probleem dat zich twee jaar geleden stelde, nl.  de mogelijkheid om in België in beroep te gaan tegen een uitspraak van het antidopingtribunaal.  Vooral het voorstel om administratieve sancties in te voeren,  schiet zijn doel compleet voorbij.  Niemand kan weten of een foute invulling van de whereabouts een vergetelheid is of een poging om een dopingcontrole te ontduiken.  Zeker na de veréénvoudiging van het whereaboutssysteem is er geen noodzaak meer om administratieve sanctiesin te voeren.  De minister koos wat dat betreft voor een gemakkelijkheidsoplossing in plaats van een efficiënte oplossing.” 

 

Muyters kiest voor de vlucht vooruit

 

Peter Gysberchts:”Je moet keuzes maken.  Als je een dopingvrije sport wil, moet je ook op lagere echelons durven controleren en het probleem in de kiem smoren.  Daartegenover staat dat je de topsporters niet teveel belast met regels en administratie.  Geen enkele topatleet heeft een probleem met dopingcontroles, maar wel met de beperking van zijn rechten achteraf om zich te kunnen verdedigen en met de moeilijke en onoverzichtelijke whereabouts-regeling.  Of het systeem van de categorieën werkt, valt nog af te wachten, maar ik vrees dat het enkel zal leiden tot een verlaging van de pakkans op doping.  Onze voorstellen van decreet en resoluties liggen al bijna een jaar op behandeling te wachten, in afwachting van een initiatief van de meerderheid.  Het zou niet meer dan politiek fatsoen zijn om alle voorstellen in commissie nu te behandelen en het debat rond antidoping opnieuw te voeren.  Het beperken van het aantal atleten dat moet voldoen aan de strenge whereabouts-regeling is op die manier niet meer dan de vlucht vooruit om een lastige knikker uit zijn schoen te krijgen.”

 

Weinig respect

 

Peter Gysbrechts is boos over de manier waarop de minister hiermee naar buiten komt.  Peter Gysbrechts:”Ik ben niet te spreken over de manier waarop Muyters zijn samenwerkingsakkoord eerst voorstelt in de media, om daarna van gedachten te gaan wisselen in de commissie sport.  Dit toont weinig respect naar de parlementsleden toe.”

 

Open VLD vraagt bijsturing winterplan en oprichting zoutloket

 

 

Afgelopen kerstperiode heerste het winterweer over het hele land.  Net zoals vorig jaar leidde de winterprik ook dit jaar tot heel wat chaos, tekort aan strooizout en putten in het wegdek, ondanks de verbeteringen die werden aangekondigd door de minister bij het debacle van vorig jaar. Vandaag voerde Peter Gysbrechts een groep vragenstellers aan in de commissie openbare werken om de minister te ondervragen.  Peter Gysbrechts:”Exact een jaar geleden zaten we in dezelfde commissie te praten over dezelfde problematiek.  Na het ontwikkelen van een winterplan en een jaar lang voorbereiding, werden we deze winter opnieuw geconfronteerd met putten in de weg, een tekort aan strooizout en slechte communicatie tussen gewest, provincies en gemeenten.  Opnieuw lag heel Vlaanderen te wachten op een zoutboot uit de Bahama’s, ondanks de belofte van beterschap door de minister.”

 

Te weinig opslagcapaciteit

 

Peter Gysbrechts:”Er is veel ruimte voor beterschap.  De strenge boeteclausules van het gewest zorgt ervoor dat leveranciers pas in tweede of derde plaats aan de gemeenten zout leveren.  Op piekmomenten is er gewoon geen zout meer te koop.  Men gijzelt dus steeds de Vlaamse burgemeesters in de bevoorrading maar ook in de prijs.  De zoutprijs werd soms verviervoudigd.  Ook het gebrek aan opslagruimte voor strooizout is nefast in een lange en strenge winter.  Als men nu al 51600 ton strooizout heeft gebruikt en er is slechts opslagcapaciteit voor 32000 ton, dan maakt dit verplichte bevoorrading tijdens de winterprik weinig efficiënt.” 

 

Zoutloket

 

Peter Gysbrechts:”Wij zijn voorstander van een zoutloket naar Nederlands model.  Daar heeft men een centrale databank van de zoutvoorraden in heel Nederland.  Bij tekorten maakt dit een betere uitwisseling van zout mogelijk.  Enkel op die manier kunnen we de winterproblematiek als één geheel, gemeente, provincie en gewest, aanpakken.”

 

De minister kondigde aan dat het AWV op zoek gaat naar meer opslagcapaciteit.  Ze gaf ook toe dat het AWV te laat van start ging met het inschakelen van haar winterplan.  Minister Crevits gaat ook haar contracten met haat zoutleveranciers onderzoeken.  Er zijn nog slechts drie aannemers die dingen naar een aanbesteding.  Peter Gysbrechts:”Ik ben tevreden dat de minister op zoek gaat naar extra opslagcapaciteit.  Dat vergroot haar onafhankelijkheid tegenover de zoutleveranciers.  Uit een bevraging van het VVSG bij de gemeenten blijkt dat heel wat gemeenten klagen over de aanpak van de winterproblematiek.  De minister zal onderzoeken in hoeverre ze tegemoet kan komen in een betere samenwerking.  Het idee van een soort zoutloket lijkt haar alvast een goede suggestie.” 

 

Op 25 februari zal de provincie Antwerpen alvast het winterplan evalueren en nieuwe actiepunten voor het komende jaar formuleren.  Vandaag heeft het AWV nog 20.000 ton in stock.  Ook de zoutleveranciers hebben nog zo’n 20.000 ton in stock.  De minister gaat er vanuit dat men net zoals vorig jaar zal uitkomen op 80.000 ton.

 

Bootcamps en legerdienst zijn geen oplossingen voor probleemjongeren

 

De zaak rond de Nederlandse Brandon heeft ook in Vlaanderen weer veel emoties losgemaakt in het debat rond de probleemjongeren.  Als vanouds steken dan ook de klassieke oplossingen de kop op om dit probleem aan te pakken.

 

Vlaams volksvertegenwoordigers: Peter Gysbrechts:”SP.a en LDD grijpen opnieuw terug naar klassieke recepten waarin men militaire discipline toepast om jongeren in de pas te doen lopen.  Voor sommige jongeren zou een legerdienst geen slechte zaak zijn, maar het gaat voorbij aan de kern van het probleem dat zich vandaag stelt.  Mentaal gehandicapte jongeren met een hechtingsstoornis, zoals Brandon, hebben geen boodschap aan hiërarchie en discipline.  Dit zijn geen kleine criminelen die weinig hebben kunnen genieten van een goede opvoeding, maar dit zijn probleemjongeren.  Het woord zegt het zelf, het zijn jongeren met een ernstig probleem dat vaak mentaal of psychisch gerelateerd is.  Discipline aanleren gaat voorbij aan de problematiek waar deze jongeren mee kampen.  We moeten ons ook niet blindstaren op een utopische jeugd.  Het gaat erom dat we porberen het beste uit elk kind te halen.  Als een jongen zoals Brandon er in slaagt om een aantal basisvaardigheden aan te leren, mogen we al heel tevreden zijn.  Soms kan je gewoon niet meer verwachten.”

 

De commissie jeugdzorg is volop bezig met het maken van een analyse van deze problematiek.  Peter Gysbrechts:”Ik wil niet vooruit lopen op de conclusies van de commissie, maar voorlopig denk ik dat de commissie bezig is met het schetsen van de omvang en het analyseren van complexiteit van de problematiek rond probleemjongeren.  Het is duidelijk dat het tekort aan flexibiliteit en samenwerking in de hulpverlening een centraal probleem is.  We kleven te snel een label op onze kinderen waardoor ze bepaalde zorgen niet krijgen omdat dit niet past binnen dit label.  Onze voorzieningen zitten ook vol met kinderen die daar niet thuis horen.  Wanneer men denkt dat tussen de 30 tot 50 % van de jongeren niet thuishoort in de voorzieningen, dan weet je gewoon dat er iets schort aan ons beleid.  Open VLD is er van overtuigd dat we in de jeugdhulp een radicale ommezwaai moeten maken.  De focus moet verschuiven naar ambulante hulpverlening.  Het heeft geen zin om jongeren uit hun omgeving te halen, om hen daarna zonder enige nazorg terug in dezelfde omgeving te dumpen, in de hoop dat het wel goed komt.”

 

Ouders meer inschakelen in de jeugdhulp

 

Peter Gysbrechts:”Bootcamps en legerdienst staan voor discipline en structuur.  Maar wat heeft het voor zin om jongeren structuur te geven als je ze na 9 maanden opnieuw loslaat in dezelfde structuurloze omgeving waar de dwang tot het naleven van de discipline opnieuw wegvalt.  Als men dan toch aan dit soort problematiek wil aanpakken, moet men rechters de mogelijkheid geven om niet alleen de jongeren maar ook de ouders in het vonnis te betrekken.  Ook zij kunnen soms baat hebben bij een goede begeleiding.  Als we met ons allen meer open en zonder grenzen kunnen samenwerken rond probleemjongeren, zal er van bootcamps of legerdienst in dit kader geen sprake meer zijn.”

 

 

Preventiebeleid voor misbruik ADHD-medicatie noodzakelijk

 

Vlaams volksvertegenwoordiger Peter Gysbrechts was niet echt verrast te vernemen dat ADHD-medicatie als rilatine oneigenlijk wordt gebruikt. Hij pleit voor meer preventie om te wijzen op de gevaren van o.a. rilatine.  Peter Gysbrechts: ”Het oneigenlijk gebruik van ADHD-middelen, is al langer bekend, maar dan vooral in de vorm van studiehulpmiddel om zich beter te concentreren bij het studeren voor bijvoorbeeld examens. Tot op heden wekte men vaak de indruk dat dit een soort van gecontroleerd gebruik is waar weinig of geen sprake is van verslaving of misbruik. Het is dus een gekend probleem dat vandaag een nieuwe weg inslaat en een gevaarlijkere wending neemt.”
 
                                                 Nederlands rapport

 
In Nederland heeft het IVO, het Instituut voor onderzoek naar leefwijzen en verslaving in Rotterdam, eind november een onderzoek afgerond naar het oneigenlijk oftewel het niet voorgeschreven gebruik van ADHD-medicatie bij jongeren die ADHD-medicatie recreatief gebruiken. Peter Gysbrechts: ”Uit het onderzoek kwam naar voren dat 57 % van de respondenten ooit door een huisarts gediagnosticeerd is met ADHD. Het start dus heel vaak bij een effectief voorgeschreven gebruik van een ADHD-middel. Bijna 35 % van de respondenten geeft aan dat hij de ADHD medicatie opsnuift in plaats van inslikt. Van de respondenten geeft 30 % aan dat ze dagelijks, wekelijks of maandelijks Rilatine recreatief gebruiken en slechts 20 % geeft aan dat men gestopt is met de medicatie te gebruiken. Er is ook vaak sprake van een combinatie-gebruik met andere producten zoals wiet, alcohol of tabak. Uit de diepte-interviews bleek hoe ADHD-gebruik zich vaak heel onschuldig ontpopt tot een echte verslaving, net omwille van het feit dat dit product een onschuldig imago heeft als louter prestatie- en concentratieverhogend. Toch blijkt volgens het Nederlands onderzoek ongeveer 60 % van de gebruikers het puur voor het plezier te doen en slecht 30 % om beter te presteren. Zo onschuldig is het dus niet.”
 
Peter Gysbrechts: ”Ik denk dat we niet moeten overdrijven en panikeren bij het gebruik van ADHD medicatie bij kinderen, maar ik meen wel dat er meer ruimte mag zijn voor preventie en voor het aantonen van de gevaren van o.a. Rilatine, zeker in het geval van oneigenlijk en bij gecombineerd gebruik. Het Nederlandse onderzoek pleit op dat vlak voor meer informatievoorziening. Vooral omdat de doelgroep eigenlijk net zo gedefinieerd en herkenbaar is, zou het makkelijk moeten zijn om aan preventie te doen en deze kinderen, jongeren en ouders met de juiste informatie te bereiken. Het gaat immers heel vaak om ADHD-patiënten zelf.”  Minister Vandeurzen bevestigde dat er een verband is tussen Rilatine en gebruik van andere verslavende middelen. Peter Gysbrechts:”De minister wil wel gaan naar het organiseren van de best practices aangaande de behandeling van ADHD-verslaving, maar wil geen extra informatievoorziening opzetten bij huisartsen en ouders van ADHD-patiënten. Ook de monitoring van het Rilatine-gebruik is voor de minister een federale zaak en beschouwt hij niet als zijn bevoegdheid. Jammer, want een samenwerking tussen gemeenschappen en het RIZIV zou een breder debat rond medicalisering bij jongeren en kinderen ten goede komen.”

Peter Gysbrechts: Centra voor ontwikkelingsstoornissen geraken niet verlost van wachtlijsten

 

Ondanks een budgetverhoging van 198.000 euro geraken de centra voor ontwikkelingsstoornissen (COS) niet verlost van wachtlijsten. Vlaams volksvertegenwoordiger Peter Gysbrechts dringt aan op meer samenwerking en een uniforme registratie en werking.

De wachtlijsten in deze centra zijn al langer een probleem. De Vlaamse regering had stilletjes gehoopt dat de verlaging van de instapleeftijd tot 6 jaar de wachtlijsten van soms meer dan twee jaar aanzienlijk zou doen krimpen. Peter Gysbrechts: ”Nu blijken de cijfers na het verlagen van de leeftijdsgrens nog steeds dramatisch zijn. Er bestaan grote verschillen tussen de regio’s wat betreft werkwijze, wachttijd en registratie. In het COS Leuven staan bijvoorbeeld 364 kinderen met een vermoeden van een ontwikkelingsstoornis op een wachtlijst met een wachttijd van ongeveer 16 maanden voor een eerste evaluatie. In Antwerpen is de wachttijd voor kinderen ouder dan 2,5 jaar ongeveer 12 maanden. Hier staan 310 kinderen op de wachtlijst. Veel ouders haken af omwille van de wachttijden of komen zelfs niet meer opdagen op gemaakte afspraken. Men registreert ook enkel de cijfers van wie effectief w ordt aangemeld en dus niet van wie het niet zien zitten om zich op een wachtlijst in te schrijven.”
 

198.000 euro is onvoldoende
 
Minister Vandeurzen wil 198.000 euro extra inzetten om de wachtlijsten bij de COS weg te werken. Peter Gysbrechts: ”Binnen de sector denkt men met zo’n bedrag ongeveer 280 kinderen te kunnen onderzoeken. Maar alleen in Antwerpen en Gent staan er meer dan 600 kinderen op de wachtlijst staan. Dan is 280 onderzoeken een druppel op een hete plaat.” 
 
Open VLD denkt mee na over alternatieven. Peter Gysbrechts: ”In Brussel werken UZ Brussel en het COS samen in het project ‘leerkliniek’. Aangezien de leerkliniek mikt op kinderen boven de zes jaar, is dit een goede aanvulling op het COS in Vlaams-Brabant. De Minister heeft zelf aangegeven dat dit project zijn meerwaarde al bewezen heeft. Waarom trekken we zo’n samenwerkingsverbanden niet over heel Vlaanderen door? Uit het antwoord van de minister begin dit jaar bleek ook een gebrek aan cohesie tussen de verschillende centra. Er wordt op verschillende manieren geregistreerd en gewerkt. Een uniforme methodiek dringt zich op."
 
Peter Gysbrechts waarschuwt voor een vicieuze cirkel: ”Kinderen die van jongs af aan gedragsstoornissen ontwikkelen en niet worden geholpen, maken grote kans om laten in het circuit van de bijzondere jeugdzorg terug te keren. De Ad-hoc-commissie jeugdzorg leert dat we die cirkel moeten doorbreken door op jonge leeftijd in te ingrijpen waar het kan.”

 

Groot tekort aan time-outs voor kinderen met gedragsproblemen in het onderwijs! 

 

Steeds vaker wordt men in het onderwijs geconfronteerd met kinderen met gedragsproblemen en steeds op jongere leeftijd.  Naar aanleiding van de bijzondere commissie jeugdzorg heeft Peter Gysbrechts de cijfers opgevraagd van het aantal aanmeldingen voor een time-out.  Een time-out is een periode waar een jongere voor lange of korte duur uit de schoolomgeving wordt gehaald om een bepaalde gedragsproblematiek te reduceren of een probleemsituatie te reduceren en het schoolteam te versterken in de aanpak van het probleem.

 

Peter Gysbrechts:”De Vlaamse overheid subsidieert 182 lange time outs en 645 korte time outs per jaar.  Het aantal aanvragen voor een time out ligt echte beduidend hoger, nl.  398 voor een lange time out en 924 voor een korte time out.  De explosieve groei van jongeren binnen jongerenwelzijn zal dit cijfer jaarlijks alleen maar de hoogte injagen.  Er zijn trouwens al veel aanvragers die de moeite niet meer nemen om een aanvraag in te dienen, aangezien men weet dat het budget vanuit de overheid op is.  Men zoekt dan vaak toevlucht in de residentiële opvang die veel duurder is en waar men niet op zijn plaats zit.”.

 

Versnippering van middelen en organisaties  

 

Buiten de Vlaamse overheid zijn er nog andere instellingen die time outs financieren.  Peter Gysbrechts:”De Vlaamse Gemeenschapscommissie, steden en gemeenten, het federaal impulsfonds voor het migrantenbeleid, de Koning Boudewijnstichting….  Zij bieden allemaal ook time outs aan, maar vaak niet structureel gefinancierd of met slechts een tijdelijk aanbod.  Hoeveel aanvragen en timeouts daar effectief binnenlopen en opgestart worden is onbekend.  De Vlaamse overheid heeft geen overzicht van de omvang van de problematiek.  De versnippering van al die middelen is ook niet efficiënt.  Binnen de gesubsidieerde initiatieven zijn er al liefst 14 organisaties die voor lange time outs zorgen en 16 organisaties die zich concentreren op korte time outs.  Dit kunnen en moeten we beter organiseren.  Het is net met intensieve begeleiding via een time out dat we veel jongeren weghouden uit de jeugdzorg zodat ze snel hun schoolloopbaan opnieuw kunnen afwerken.”

 

Eind januari zal de commissie jeugdzorg haar aanbevelingen doen voor een betere jeugdzorg.  Peter Gysbrechts:”Het wordt nu al duidelijk dat we de hele jeugdzorg radicaal zullen moeten veranderen.    Op lange termijn zullen we meer ambulant en intensiever moeten gaan werken met het oog op het terugdringen van het aantal jongeren binnen de residentiële opvang.  Time outs spelen daar een belangrijke rol in.”

 

Uitspraak beroep Keisse bevestigt noodzaak aan eigen beroepsprocedure

 

Het hof van beroep heeft de schorsing van Iljo Keisse voorlopig opgeheven.  Het hof oordeelde dat er vele juridische vragen gesteld kunnen worden bij de huidige procedure in het antidopingbeleid.  Peter Gysbrechts:”Het hof van beroep bevestigde wat we in de commissie sport als Open VLD al langer vaststelden, namelijk dat de beroepsprocedure bij het TAS in Lausanne ernstige tekortkomingen vertoont.  Het hof van beroep suggereerde zelfs dat de rechten van de verdediging werden geschonden.  Ik heb een voorstel van decreet ingediend om de beroepsprocedure in de toekomst in eigen land te houden, maar de minister weigert voorlopig hierop in te gaan.”

 

Kortelings liet de minister nog optekenen in de krant hoe hij klantvriendelijkheid als de tweede pijler van een goed antidopingbeleid beschouwt.  Peter Gysbrechts:”We zijn nog geen week verder en we moeten vaststellen dat het hof van beroep onze stelling onderschrijft, namelijk dat van klantvriendelijkheid in Lausanne weinig sprake is. 

 

Als de regelgeving over dopingbestrijding niet goed zou zijn, bevestigde de minister in dezelfde krant dat hij hoopte dit internationaal aan te kunnen pakken.  Peter Gysbrechts:”Welnu, het bewijs is geleverd.  De regelgeving is niet goed en onze eigen minister van Sport zit als Europees voorzitter voor sport op de juiste stoel om initiatief te nemen.  Hij zit in eigen land nu met een gevaarlijk precedent dat het antidopingbeleid grondig door elkaar schud.  De vraag is wat hij er nu aan gaat doen.

 

WADA zet haar geloofwaardigheid op het spel

 

Peter Gysbrechts:”Ik denk dat het WADA onder ogen moet zien dat een uniforme aanpak van het antidopingbeleid zich niet noodzakelijk moet vertalen in één beroepsorgaan voor de hele wereld.  Het kan toch niet dat een internationale procedure twijfelachtig en hoogstwaarschijnlijk strijdig is met de internationale openbare orde de bovenhand krijgt in rechtspraak en wetgeving.  Het lijkt me ook twijfelachtig dat het WADA deze procedure kan blijven handhaven als ook andere rechtbanken in anderen landen naar aanleiding van dit precedent de uitspraken van het TAS ongedaan gaan maken, zonder haar eigen geloofwaardigheid onderuit te halen.”

 

Meer aandacht nodig voor suïcidale jongeren

 

Suïcidale jongeren kunnen vandaag onvoldoende terecht bij de geestelijke gezondheidszorg. Vlaams parlementslid stelt vijf maatregelen voor die ervoor moeten zorgen dat jongeren die denken aan zelfdoding beter kunnen worden geholpen. Zo stelt Peter een voor om een apart instrument voor psychosociale evaluatie en opvang (IPEO) op te richten.

Vlaams parlementslid Peter Gysbrechts heeft een voorstel ingediend om een apart Instrument voor Psychosociale Evaluatie en Opvang (IPEO) op te richten voor minderjarigen. Peter Gysbrechts:”Vandaag gaan de meeste middelen binnen de geestelijke gezondheidscentra vooral naar volwassenen. Dat is ook één van de redenen waarom de wachtlijsten bij minderjarigen soms oplopen tot 150 dagen alvorens men voor de eerste maal op gesprek kan komen binnen zo’n centra. Ook de methode waarop men suïcidale jongeren opvolgt is volledig gebaseerd op volwassenenzorg en is niet aangepast aan de specifieke noden van minderjarigen.”
 
De resolutie van Gysbrechts vraagt de Vlaamse regering volgende maatregelen te nemen:
 
1) Aparte evaluatie
Peter Gysbrechts: ”Het is belangrijk dat de minister een aparte methodiek ontwikkelt op maat van minderjarigen en dit ook apart in de financiering van de geestelijke gezondheidscentra opneemt. Zo verzeker je dat de middelen evenredig over volwassenen en minderjarigen verdeeld worden.”
 
2) Groter wetenschappelijk budget
Peter Gysbrechts: "Kinderpsychiaters pleiten voor meer vroegdetectie en voor meer onderzoek naar risicofactoren. Dit is de enige manier om preventief te werken naar suïcidale personen. Hoe jonger we beginnen met detectie bij minderjarigen, hoe sneller we kunnen ingrijpen. Maar de centen ontbreken daarvoor.”
 
3) Vlaams expertisecentrum voor suïcidepreventie
Peter Gysbrechts: "Open Vld is al lang voorstander van zo’n expertisecentrum. Daarom vraag ik de Vlaamse Regering om alvast te onderzoeken in hoeverre dit een meerwaarde zou kunnen betekenen. Als koploper inzake zelfmoorden in Europa kunnen we dit goed gebruiken en zelfs een voortrekkersrol spelen.”
 
4) Vervroegde evaluatie van het Vlaams actieplan voor suïcidepreventie
Peter Gysbrechts: "We hebben al vaker gewezen op het nut van een vervroegde evaluatie. We zien niet in waarom we een plan dat niet werkt moeten blijven volgen. Sterker nog, de minister wil de evaluatie van dit plan met een jaar uitstellen.”
 
5) Terugbetaling consultaties bij psychologen en psychotherapeuten
Peter Gysbrechts: "Dit is een pijnpunt dat al langer speelt op federaal vlak. Wie bij een psychiater gaat, krijgt terugbetaald, wie bij de psycholoog gaat, na 5 beurten niet meer. Hierdoor houden we de wachtlijsten voor psychiaters in stand. Wij vragen dat de minister van Welzijn bij zijn federale collega’s aandringt op een aanpassing van de wet om dit administratief probleem definitief van de baan te helpen.”

 

Muyters praat veel over antidoping, maar doet voorlopig nog weinig! 

 

Een jaar na de zaken Wickamyer en Malisse spreekt Minister Muyters over zijn antidopingbeleid.  Hij doet dat met veel bravoure, maar Open Vld moet vaststellen dat er op het terrein nog maar weinig beweging is.  Peter Gysbrechts:”De tijd dat de minister het beroep tegen een uitspraak van zijn eigen tribunaal wil helpen vergoeden is gelukkig voorbij.  Ik wil zelfs een stap verder gaan.  Ik ben blij dat de minister inziet dat de federaties een belangrijke rol te spelen hebben in het antidopingbeleid en dat er meer flexibiliteit moet zijn in waar en wanneer we controleren, in functie van een efficiënt antidopingbeleid in plaats van een pestbeleid.  Open Vld vraagt dit al sinds dag één na de feiten.  Het besef dat er iets moest veranderen is er dus gelukkig wel.  Er is ook wel evolutie, ook in de manier waarop de whereabouts moeten ingevuld worden en hoe de administratie omgaat met het verwittigen van atleten die niet voldoen aan hun verplichtingen.  Maar het besef dat die copernicaanse omwenteling binnen het antidopingbeleid nodig was, heeft lang op zich laten wachten.   Het is jammer dat er een paar maanden bezinning nodig zijn om tot dezelfde conclusies te komen die de Open Vld onmiddellijk na de feiten in een resolutie heeft neergepend en ingediend.  Een resolutie die de meerderheid trouwens weigert te agenderen.”

 

Europees voorzitterschap is een gemiste kans

 

Toch blijven de internationale afspraken vaag en weinig concreet.  Alleen in eigen land boekt hij, naar eigen zeggen vooruitgang.  Peter Gysbrechts:”Wat ik bijzonder jammer vind is de ministeriële keuze om alles nu zijn gangetje te laten lopen.  Ik lees dat hij tegen eind dit jaar een akkoord heeft om tot een uniforme regelgeving te komen in België, maar voorlopig staat daar nog niets van op papier.  Zijn internationale contacten zijn voorlopig wat ze zijn.  Als Europees voorzitter voor de sport in Europa had ik meer van hem verwacht.  Maar ook in eigen land durft hij niet om nog een stap verder te gaan.  Zo zwijgt hij bijvoorbeeld in alle talen over de beroepsmogelijkheden in eigen land.  Ook over de wettelijke afdwingbaarheid van de huidige dopingwetgeving blijft hij op de oppervlakte.  Het voelt niet aan alsof deze minister zelf het stuur in handen wil nemen, ondanks dat de suggesties hapklaar in het parlement liggen.  Ons voorstel van decreet om dopingzaken ook in tweede aanleg te behandelen staat immers samen met onze resolutie al een jaar te wachten op agendering.”

 

Geen communautair dossier van maken

 

Peter Gysbrechts:”Ik hoop dat de minister meer ambitie heeft dan van het antidopingbeleid een communautair rolmodel te maken.  Sport is tenslotte niet iets wat je kan beperken tot een Vlaams-Waals verhaal.  Dit dossier vraagt veel meer dan een communautaire benadering.  Sport en antidoping situeren zich op Europees en mondiaal niveau.  Het is in die arena dat het rolmodel van een goed antidopingbeleid tot stand moet komen.  Wie de teugels daar in handen heeft, moet zijn verantwoordelijk nemen.”

Tewerkstellingscel blijft wachtkamer voor bruggepensioneerden

 

Brugpensioen is en blijft een populaire maatregel om werkloze 50-plussers op te vangen.  Naar aanleiding van de recente ontwikkelingen bij Opel, stelde Vlaams volksvertegenwoordiger Peter Gysbrechts een aantal schriftelijke vragen met betrekking tot het brugpensioen en de befaamde tewerkstellingscel. 

 

Peter Gysbrechts:”De cijfers die de minister mij meedeelde waren onthutsend.  Van de in totaal 1805 personen die zich hebben ingeschreven in een tewerkstellingscel in de periode januari 2008 tot en met juli 2010, zijn er 38 (2%) waarvoor in die periode een nieuwe tewerkstelling via Dimona werd gemeld.  Diegenen die geen job vinden, worden door de 50+-club opgevangen en kunnen bij de VDAB een opleiding volgen.  Slechts 22 personen hebben in diezelfde periode tussen 2008 en 2010 een opleiding gevolgd.  Daarnaast hebben 190 bruggepensioneerden zich in dezelfde periode geregistreerd voor een opleiding bij de VDAB.  Dit betekent dat op 19 maanden tijd, zo’n 11 personen per maand zich hebben aangemeld voor een opleiding of een begeleiding.  Als je weet dat er vandaag meer dan 80.000 bruggepensioneerden zijn, moet je gewoonweg concluderen dat onze inspanningen om 50-plussers opnieuw aan het werk te krijgen ondermaats, zelfs ronduit nalatig zijn.”

 

Vrijstelling van inschrijving optrekken tot 58 jaar

 

Na 52 jaar, is men niet meer verplicht om te kiezen voor een begeleiding.  Tot 52 jaar is men verplicht zich vrij te houden voor de arbeidsmarkt.  De minister heeft  deze manier van werken geëvalueerd en deze evaluatie voorgelegd aan de sociale partners.  Officieel wacht hij op een antwoord.  Peter Gysbrechts:”De minister verschuilt zich achter de sociale partners.  Van heractivering is er absoluut geen sprake.  Open VLD wil de vrijstelling van inschrijven optrekken tot 58 jaar, zowel voor de huidige als de nieuwe werkzoekenden.  Een periode waar men verplicht de nodige begeleiding kan krijgen om een nieuwe job te vinden.  Er is dringend nood aan een sluitende aanpak voor 50-plussers en de minister beseft dat ook.  Maar toch legt hij de bal in het kamp van de sociale partners die er nooit in zullen slagen om tot een gezamenlijk unaniem standpunt te komen in deze materie.  Ik roep de minister op om snel en daadkrachtig werk te maken van die sluitende aanpak.” 

 

 

 

Nieuwe advieslijn voor huisartsen is een late druppel op een hete plaat!

 

 

 

Vandaag kondigde minister Vandeurzen een nieuwe advieslijn aan voor huisartsen voor vragen of opmerkingen rond patiënten met suïcidale neigingen.  Een goed initiatief, maar slechts een late druppel op een hete plaat.

 

Peter Gysbrechts:”Zo’n advieslijn kan nooit geen kwaad, maar de kern van het probleem zit elders en de oplossing eveneens.  De huisarts is de sleutelfiguur om suïcidale patiënten te helpen, alleen heeft die huisarts geen opleiding gehad om patiënten met suïcidale neigingen te herkennen en preventief op te treden.  Daar gaat die advieslijn ook weinig aan veranderen.”

 

Nog geen dag geleden verschenen in de media meerdere artikels over hoe Belgen steeds meer professionele hulp zoeken voor psychologische problemen.  Peter Gysbrechts:” De geestelijke depressie van onze samenleving is nog lang niet voorbij.  Steeds meer mensen ondervinden problemen met hun geestelijke gezondheid.  Na 2008 was er niet enkel een economische crisis, maar ook een geestelijke crisis.  Het aantal zelfdodingen en pogingen tot suïcide steeg spectaculair.  Open VLD vraagt al langer dat de uitgestelde evaluatie van het VAS (Vlaams actieplan suïcidepreventie) ongedaan gemaakt wordt en dat de minister onmiddellijk werk maakt van een nieuw plan.  Enkel een structurele oplossing kan hier soelaas bieden.  Tot op heden blijft deze meerderheid dit weigeren.  Daarom zal ik hiervoor een resolutie indienen in het Vlaams Parlement.”

 

Ook aandacht voor gendervariante personen

 

In ons land leeft ook een kleine groep transgendervariante personen. Peter Gysbrechts:”Gendervariante personen zijn bijzonder gevoelig voor zelfdoding.  In het Belgisch onderzoek hebben 62,3% van de respondenten suïcidale neigingen en 38,6% heeft ooit minimum één poging tot zelfdoding ondernomen. Deze personen vinden makkelijk hun weg tot bij de huisarts, maar slechts 42,3% van de huisartsen geeft aan dat ze niet over informatie beschikken om de gendervariante persoon verder te helpen. Dit cijfer is echter een tekenend voorbeeld van hoe onze huisartsen niet zijn voorbereidt op de mentale problemen van de huidige samenleving. Ik hoop dat de minister open staat om ook dit soort problemen aan te kaarten via de advieslijn.  ”

 

Open debat nodig over WK-kandidatuur, ook in Vlaanderen!

 

 

 

Onderhoud gewestwegen loopt hopeloos achter

 

 

Jeugdgevangenis Tongeren staat symbool voor het hele Vlaamse jeugdzorgbeleid!

 

 

 

Zwemvijver Boekenbergpark opnieuw open

 

Peter Gysbrechts was verontwaardigd toen hij vernam dat de zwemvijver in Boekenbergpark door de Raad van State op de helling werd gezet, samen met elke andere vorm van recreatie.  Heel wat gemeentebesturen werden zenuwachtig bij dit vonnis.  De minister maakte in de commissie heel duidelijk dat het arrest van de Raad van State geen invloed heeft op andere parken, aangezien de Codex sindsdien is aangepast. 

 

Dit betekent dat recreatie in parkgebied voortaan wel mogelijk is.  Wat betreft de zwemvijver in het Boekenbergpark, die zal weldra opnieuw beschikbaar zijn.  De stad heeft een nieuwe vergunning aangevraagd.  Dit betekent dat nog dit jaar de zwemvijver opnieuw zal gebruikt worden.

 

Lees ook:  Het verslag van de commissie Ruimtelijke Ordening

 

Lees ook:  Het artikel in De Gazet van Antwerpen 12/05/2010

 

Beloning voor gemeenten die investeren in kinderopvang

 

Naar aanleiding over een vraag met betrekking tot kinderopvang in de commissie welzijn, brak Vlaams volksvertegenwoordiger Peter Gysbrechts een lans voor die gemeenten die investeren in kinderopvang, maar telkens uit de boot vallen bij de uitbreidingsrondes voor de capaciteit van de kinderopvang.  Peter Gysbrechts:”Veel gemeenten zitten met de handen in het haar.  Ze investeren veel in het organiseren van kinderopvang.  De vraag naar buitenschoolse opvang is in veel gemeenten zo groot dat de kost bijna niet meer te dragen is.  Toch vallen veel van deze gemeenten buiten de uitbreidingsrondes voor de kinderopvang.  Dit is fundamenteel niet correct.  Gemeenten die niet investeren worden beloond, terwijl gemeenten die zwaar investeren niets krijgen.”

  

Minister Vandeurzen wil incentives voor gemeenten

 

De minister voelde wel iets voor die redenering.  “De minister wil een nieuwe formule bedenken waarbij deze gemeenten die werk maken van kinderopvang, ook een beloning krijgen voor hun werk.  Met de volgende uitbreidingsrondes wil hij hiermee rekening houden.  We hopen dat deze incentives voldoende zullen zijn om gemeenten die niets doen rond kinderopvang te motiveren om in actie te schieten.”, verduidelijkt Peter Gysbrechts.

 

Probleem van wachtlijsten verschuift naar buitenschoolse opvang

 

De vraag naar  buitenschoolse opvang wordt steeds maar groter Door de enorme toename aan preschoolse opvang, dreigt de buitenschoolse opvang over enkele jaren overrompeld te worden.  Peter Gysbrechts:”In het parlement praten we meestal over 0 tot 3-jarigen.  Maar het probleem dat nu in de preschoolse opvang zit, kruipt in hoog tempo naar de buitenschoolse opvang.  De druk op de gemeentebesturen neemt hierdoor enorm toe. De vraag is zo groot dat ouders buitenschoolse opvang zoeken in naburige gemeenten, met overbevraging tot gevolg.  Als deze situatie nog lang aansleept, zullen opvanglocaties kinderen weigeren en voorrang moeten verlenen aan inwoners van de gemeente.  Een pijnlijke maar misschien noodzakelijke oplossing.”

 

Lees ook:  Het verslag van de commissie welzijn

 

Peter Gysbrechts is kandidaat op 13 juni

 

Burgemeester Peter Gysbrechts uit Putte zal op 13 juni de lijst van Open Vld steunen vanop de 23ste plaats.  Als tweede lijstduwer wil hij een signaal geven dat hij de nieuwe wind bij de Open Vld steunt.  Peter Gysbrechts:”Op vraag van voorzitter Alexander Decroo en lijsttrekker Annemie Turtelboom heb ik mij kandidaat gesteld voor de federale verkiezingen.  Met Alexander Decroo kan onze partij opnieuw vooruit.  Ik wil samen met hem aan die lange weg naar herstel timmeren.  Ik kon dan ook niet weigeren om mijn volle gewicht in de schaal te werpen. Annemie Turtelboom ken ik niet alleen als een goede minister, maar ook als één van de sterkhouders uit onze regio.  Met haar als lijsttrekker maakt de Open Vld duidelijk dat ze voor kwaliteit kiest.”

 

Peter Gysbrechts is actief in het parlement rond de thema’s welzijn, geestelijke gezondheidszorg en sport.  Peter Gysbrechts:”Deze verkiezing draait niet alleen om BHV en de staatshervorming, maar mijn keuze om deel te nemen ligt wel in het verlengde daarvan.  Veel Vlaamse bevoegdheden met betrekking tot welzijn en gezondheid zijn nog steeds verbonden aan federale wetten.  Je stoot dus soms onvermijdelijk op een federale muur in de commissie.  Eigenlijk wil ik mijn Vlaamse werk verder zetten op het federale niveau binnen het beleid van volksgezondheid.  Het wegwerken van de wachtlijsten in de geestelijke gezondheidszorg, een nieuw plan om zelfdoding in Vlaanderen tot het Europees gemiddelde te brengen en pleiten voor voldoende middelen om aan vroegdetectie te kunnen doen bij jonge kinderen.  Allemaal voorbeelden van Vlaams beleid waar eerst knopen moeten doorgehakt worden op federaal niveau.”

 

Tenslotte wil Peter Gysbrechts iedereen oproepen om op 13 juni te gaan stemmen.  Peter Gysbrechts verduidelijkt:”Als je een democratisch parlement wil met kwalitatieve en actieve parlementsleden, informeer jezelf en ga dan stemmen.  Er staan belangrijke keuzes voor de deur in dit land.  Er is geen beter moment dan nu om een sterk signaal te geven voor welk pad U kiest voor de toekomst.”    

 

Peter Gysbrechts

23^ste plaats Open VLD

www.petergysbrechts.be

peter.gysbrechts@vlaamsparlement.be

 

Kinderopvang: kinderen vanaf drie jaar blijven nog steeds uit de boot vallen

 

Voor één mei lanceerde de Vlaamse Regering opnieuw haar visie met betrekking tot kinderopvang naar aanleiding van het toekomstige kaderdecreet voor kinderopvang.  Peter Gysbrechts:”Eén ding valt al snel op.  Het gaat steeds weer om kinderopvang tot en met drie jaar. Tegen 2020 wil men 10.000 extra plaatsen voorzien voor kinderen tot drie jaar, terwijl ik als burgemeester uit eerste hand kan meespreken van hoe het water aan de lippen staat in de buitenschoolse opvang voor kinderen vanaf drie jaar.”. Het is net deze opvang die zo goed als volledig door de gemeentebesturen wordt georganiseerd.

 

In vele gemeenten kan men niet voldoen aan de grote vraag naar buitenschoolse opvang. Sommige opvangplaatsen kunnen de druk nauwelijks nog aan. Peter Gysbrechts:”Daar komt nog bij dat de zeldzame extra plaatsen die voorzien worden door de Vlaamse regering steeds naar de zogenaamde “blinde vlekken” of “zorggebieden” gaan. Die gemeentes die dus wel zelf investeren in buitenschoolse opvang worden gestraft voor hun inzet en verantwoordelijkheidsgevoel. Deze situatie wordt op lange termijn totaal onhoudbaar.”

 

De EU hanteert de Barcelonanorm als minimum voor het aantal kinderen waarin de overheid kinderopvang voor moet organiseren. Dit komt neer op één kind op drie. De Vlaamse regering wil ambitieus zijn en opvang voorzien voor 50% van de kinderen, terwijl diezelfde regering laat uitrekenen dat 62 % van de kinderen in Vlaanderen wordt opgevangen.  De nood moet simpelweg aangepast worden aan de behoefte. Maar als je al nauwelijks in staat bent om de preschoolse kinderopvang in 2020 te organiseren, durf ik niet na te denken over hoe men voor al die kinderen ook buitenschoolse kinderopvang gaat voorzien. De Vlaamse gemeentes gaan er zo goed als alleen voorstaan, en vele gemeentebesturen gaan deze investeringen niet meer kunnen dragen.

 

Peter Gysbrechts:”Ik zal in het Vlaams parlement de noodklok van de gemeentes laten luiden. Kinderopvang is belangrijk, maar de noodzaak om een geïntegreerd plan uit te werken voor zowel onder, als boven driejarigen dringt zich meer dan ooit op. Nu het signaal geven dat alle kinderen zullen worden opgevangen, en ze dan vanaf hun 3 jaar overlaten aan de lokale besturen is absoluut ondenkbaar. In het parlement zitten vele collega-burgemeesters. Ik reken erop dat zij dezelfde kaart trekken.” Er worden hier torenhoge verwachtingen gecreëerd op de kap van onze gemeentebesturen!

 

Lees ook:  Het artikel in De Standaard 6/05/2010

 

Peter Gysbrechts interpelleert over voeding en beweging in het Vlaams Parlement

 

Naar aanleiding van het actieplan van de Vlaams Regering met betrekking tot voeding en beweging voor de periode 2009-2015, interpelleerde ik voor de Open Vld in het halfrond.  Vanuit liberaal oogpunt hebben wij toch enkele bedenkingen bij dit plan.  Open Vld wil vooral niet teveel betuttelen.  Gezond eten en voldoende bewegen blijft uiteindelijk een vrije keuze van ieder individu. Onderwijs blijft natuurlijk een belangrijke schakel in het proces.  Met een activiteitsgraad van 6 minuten actieve beweging per les lichamelijke opvoeding, scoren we bijzonder slecht.  Een efficiënter gebruik van de LO-lessen zou al een éénvoudige maar effectieve stap in de goede richting zijn.  Open Vld is voorstander van een grotere verantwoordelijkheid voor de lokale overheid, maar waarschuwt ook voor de beperkte middelen die er zijn om die verantwoordelijkheid om te zetten in daden.  Tot zover enkele hoofdpunten uit mijn betoog.  Lees hieronder de volledige interpellatie na. 

 

Lees ook:  Het verslag van het debat in de plenaire vergadering

 

Stand van zaken motorcrossterreinen wederom ontgoochelend

 

Minister Muyters beloofde om half maart met een stand van zaken te komen met betrekking tot het zoeken van nieuwe motorcrossterreinen.  Naar aanleiding van die belofte stelde ik een vraag om uitleg in de commissie leefmilieu naar de stand van zaken in dit dossier.  Het antwoord was wederom ontgoochelend.  De minister kon zijn beloofde deadline niet aanhouden.  Wederom is er uitstel in dit dossier.  Tijdens het laatste debat legden ik en collega-parlementsleden een grote druk op de schouders van de minister om snel en efficiënt in dit dossier te handelen.  De wereld van de motorcross ligt nu al lang genoeg te wachten op de daad die de Vlaamse Regering bij haar woord moet voegen. 

 

De minister beloofde daadkrachtig op te treden, maar geruchten doen alvast de ronde dat men helemaal vanaf nul zal moeten starten.

 

De minister wou ook niet prijsgeven wat het resultaat was van zijn bilaterale gesprekken met de provincies, uit vrees voor protest.  Tot zover het daadkrachtig optreden van minister Muyters.

 

Lees ook:  Het verslag van de commissie leefmilieu

 

FIFA voert versoepeling door voor aansluiting buitenlandse minderjarige spelers

 

Vorig jaar werd de actualiteit overspoeld naar aanleiding van een opkomend probleem in het voetbal.  Buitenlandse minderjarige spelers werden door de FIFA-regels uitgesloten in het kader van hun reglementering voor mensenhandel.  FIFA probeert het voetbal te beschermen tegen misbruik van mensenhandelaars.  Een goede zaak.  Maar door de hele strenge regels konden minderjarige spelertjes zich in België niet meer aansluiten bij een voetbalclub.  In de commissie sport bestond er grote consensus dat dit echt niet kon.  Sport is de beste vorm van integratie, zeker bij jongeren.

 

Naar aanleiding van onze interventies in de commissie, wilde FIFA haar regels nu versoepelen. Jongeren onder de 12 jaar mogen nu gewoon terug aansluiten volgens de oude procedure.  Hun dossier moet niet meer doorgestuurd worden naar de subcommissie van het FIFA.  De KBVB kan nu zelf de knoop doorhakken.  Een gewettigd verblijf is nu voldoende als toelatingsvoorwaarde.  Wat betreft de spelers tussen 12j en 18j, liggen de zaken nog iets anders.  Het Bureau van de subcommissie van de Commissie voor het Statuut van de Speler van de FIFA heeft onlangs beslist om een uitzondering toe te staan voor minderjarige amateurspelers die zich wensen aan te sluiten bij een Belgische amateurclub (= 3^e klasse en lager). Deze dossiers dienen niet langer doorgestuurd worden naar de subcommissie van de FIFA en kunnen worden beoordeeld door de VFV/KBVB.  De KBVB moet om de zes maanden aan de FIFA een lijst voorleggen met de spelers die werden aangesloten in toepassing van de deze uitzonderingregeling, met opgave van de clubs van toewijzing. Bovendien moet door de KBVB worden gemeld welke van deze spelers het voorwerp hebben uitgemaakt van een nationale of een internationale transfer. Om de aansluiting van deze minderjarige buitenlanders mogelijk te maken, moeten de volgende documenten worden bezorgd aan de KBVB:

-         het bewijs van inschrijving van de betrokken speler in het vreemdelingenregister (of in het wachtregister indien het een asielzoeker betreft);

-         een door de gemeentelijke administratie afgeleverd document “Gezinssamenstelling”;

-         een door de ouder(s) en door de club ondertekende verklaring op eer dat betrokkenen naar België zijn verhuisd om redenen vreemd aan het voetbal.

 

Kind & Gezin verliest steeds meer grip, externe doorlichting dringt zich op!

 

Vandaag werden we opnieuw geconfronteerd met een schokkend verhaal van een  vrouw wiens drie kinderen in pleeggezinnen vertoeven wegens emotionele verwaarlozing, die toch een erkenning als onthaalmoeder in de wacht kan slepen.  Vlaams volksvertegenwoordiger Peter Gysbrechts:”Nog geen dag na de aankondiging van de nieuwe risicocel die Kind & Gezin heeft opgericht om risicodossiers beter op te volgen, worden we opnieuw geconfronteerd met een heikel dossier waar Kind & Gezin en de inspectiediensten blunderen.  Dit tart weer alle verbeelding.  Was ik verbaasd, neen.  Was ik geschrokken, neen.  Dit was gewoon een volgend feit in de rij dat er zat aan te komen. ”

 

“Dat Kind & Gezin een andere plaats moet krijgen in het licht van het nieuwe kaderdecreet voor kinderopvang, staat voor de Open Vld buiten kijf.” 

 

De vrouw had een juridisch verleden, werd door familie en kennissen omschreven als labiel en onevenwichtig.  Ze was zelfs reeds in contact gekomen met het centrum voor kinderzorg en gezinsondersteuning van Kind &Gezin.  Peter Gysbrechts:”Een onfeilbaar systeem bestaat niet, maar dit dossier beweegt zich als een olifant in een porseleinenwinkel.  Het is haast ondenkbaar dat niemand bij de erkenningsaanvraag van deze vrouw gestruikeld is over haar contacten met justitie en Kind & Gezin in haar verleden.  Men vertrouwt blijkbaar volledig op een face-to-facegesprek met de kandidaat-onthaalouder.  Vragen over dekinderen en het verleden worden niet spontaan gesteld.  Het komt er volgens Kind & Gezin wel vanzelf uit, neen dus.” 

Open Vld pleit opnieuw voor een doorlichting

 

Vorig jaar pleitte Peter Gysbrechts al voor een doorlichting van Kind & Gezin, na het incident met de nazi-onthaalmoeder.  Peter Gysbrechts:”De nieuwe risicocel van Kind & Gezin had niets aan deze situatie gewijzigd.  Men had niet enkel de dossiers onder de loep meten nemen, maar ook zichzelf.  Waarom is het toch zo moeilijk voor Kind & Gezin om te erkennen dat ze steeds meer grip verliest op één van haar kernopdrachten, een veilige opvang voor kinderen garanderen.  De raad van bestuur van Kind & Gezin moet zich ernstig gaan beraden over de manier waarop ze omgaat met haar tijd en middelen.  Dat Kind & Gezin een andere plaats moet krijgen in het licht van het nieuwe kaderdecreet voor kinderopvang, staat voor de Open Vld buiten kijf.” 

 

Lees ook:  Het verslag van het debat in de plenaire vergadering

 

Alle kinderopvangverblijven hebben recht op goede beveiliging

 

Zes op tien kinderdagverblijven hebben een beveiligingspremie aangevraagd bij de Vlaamse overheid. Precies vandaag moet de uitbetaling van alle dossiers in orde zijn. Dat blijkt uit het antwoord op een schriftelijke vraag van Vlaams parlementslid Peter Gysbrechts die aandringt op een tweede ronde en een vereenvoudiging van de aanvraagprocedure. “Alle kinderdagverblijven hebben recht op een optimale beveiliging.”